<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924</id><updated>2011-07-07T14:12:12.724-07:00</updated><category term='Novo fascismo internacional'/><title type='text'>Opiniom</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>21</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-2002523447488365073</id><published>2009-12-25T11:26:00.001-08:00</published><updated>2009-12-25T11:26:58.849-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SzUR55d38kI/AAAAAAAAA0M/r6X6J6dm8Vc/s1600-h/no-campos-de-golf1.jpg"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 197px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SzUR55d38kI/AAAAAAAAA0M/r6X6J6dm8Vc/s320/no-campos-de-golf1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419257412986597954" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight:bold;"&gt;Un campo de golf a toxos&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pedro Alonso&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Encarregan-me da Fouce un artigo sobre o campo de golf que o Aero Clube de Santiago pretende criar en terrenos lindantes dos concellos de Ames e de Santiago, concretamente ao &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;oeste da aldea de O Roxido, afectando montes das freguesías da Ameixenda e de Piñeiro. A ubicación deste campo de golf sería o resultado dunha negociación a tres bandas entre a &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;mencionada sociedade e os concellos de Santiago de Compostela e Ames, dada a imposibilidade estratéxica de manter en Bando o actual campo de golf. O produto desa negociación é &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;levar ao Roxido as instalacións da sociedade e un proxecto de campo de golf de non sei cantos buratos, cos correspondentes accesos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na actualidade, o monte do Roxido é só acubillo de feras. O mato medra basto, os toxos son cañotas queimadas que agromaron cen veces, as carrouchas cativas ocultan as pedras que &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;asoman na superficie do chan e restos ciscados de masas forestais de eucaliptos e piñeiros, supervivintes do lume, dan sombra acó e aló entre penedos.  Éste monte do Roxido está &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;no extremo norte e leste do concello de Ames, na baixante das elevación da corda que forman os montes de San Marcos, Liñaredo e Chan do Monte cara o río Tambre en Porto Mouro. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por estas terras moven-se como pantasmas os escasos lobos que se atreven a penetrar nas terras da Amaía procedentes das terras dos Postamarcos. Sen dúvida, un monte ruín, &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;empobrecido, desgradábel e que produce arrepío só de contempla-lo. Como muitos montes que inzan a nosa terra antano fértil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Chegado este ponto, hei citar unha novidade editorial de leitura gratificante, polo aquel de sumar rigor, concisión e contundencia á hora de expór a cronoloxía dun drama &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;acontecido na nosa terra ao longo dos últimos 50 anos. Trata-se da “Historia contemporánea da destrución da natureza en Galicia”, de Edicións A Nosa Terra e autoría de Xurxo &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pérez Pintos.  Valerei-me dunha cita deste libro para argumentar por qué hai que opor-se a este novo delirio dos políticos tecnócratas e asépticos que nos governan. Di así: “Un &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;exemplo deste cambio pode verse en como mudou a valoración do toxo. En 1946, un enxeñeiro forestal emitiu un informe sobre o impacto que a repoboación forestal ía ter nas &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;poboacións campesiñas; nel dicía que o toxo é “alma e emblema do agro. O toxo é tabú. Non cabe suprimilo. Hai que respectalo.” No 2007, o presidente da comunidade de montes de &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pinzás, en Tomiño, era favorábel a que nos montes da súa parroquia se asentase unha urbanización de 800 chalets e campo de golf, ao pé dunha aldea de 17 veciños; para enfatizar &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;o progreso que suporía isto, comparado cun monte inútil para eles, dicía que alí “agora mesmo non hai máis que toxos”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As persoas habituadas ao combate diario pola supervivencia colectiva desta nación que escoiten estas palabras sobre o camiño involutivo andado polo noso povo nos últimos &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;decenios, terán ben clara a necesidade de edificar espazos onde aplicar a prática do resistencialismo. Esa prática non é outra que a de dotar ao combate político diario dunha &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;renovación dos valores a defender, botando man tamén dos valores que, tradicionalmente, fixeron de nós o que somos, permitindo que navegásemos entre as tebras por augas &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;perigosas sen que perdesemos o cerne da nosa identidade. Hoxe, amais de acompañar con propostas rigorosas, con alternativas de progreso e con planos de acción colectiva a nosa &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;política diária, debemos tamén recuperar os valores do pasado e apostar porque mañán, se non damos mudado o noso mundo, alguén beba das fontes nas que bebemos para que o noso &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;povo poida avanzar no camiño decidido a triunfar. É a constante sementeira da que fala a canción.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque, qué representa o proxecto do Roxido, ademáis dunha claudicación na defensa dos valores tradicionais dos nosos montes? Qué contrapartida se ofrece aos proprietários desas &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;leiras e á sociedade galega en xeral, afectada por este e por outras dúcias de proxectos que implican a renuncia a recuperar os nosos montes e a poñe-los a producir desde outros &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;parámetros distintos aos do lucro inmediato? Dez postos de traballo para xente de fóra do concello? Uns poucos miles de euros polas catro toxeiras que poida ter en propriedade &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;calquer viciño ou viciña da Ameixenda?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como contraponto ao proxecto de campo de golf que axexa ao Roxido, gostaría de comentar unha iniciativa de recente posta en andamento, nacida ao abeiro da Costa do Mar de &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ovellas, na freguesía de Ames. Un pequeno grupo de viciñas e viciños veñen de criar a “Asociación de Amigos das Fragas e os Cogumelos Mar de Ovellas”. O seu obxectivo é ben &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;claro: procurar a recuperación do monte e o seu aproveitamento múltiple e diversificado, potenciando as espécies forestais autóctonas, a produción de castañas e cogumelos, o &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;aproveitamento gandeiro extensivo, a produción de espécies fruiteiras alternativas, de ervas aromáticas, etc., fronte ao monocultivo monocolor de eucaliptos en leiras &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;microscópicas que antes cumprían a enorme función de, como diría Pérez Pintos, producir toxo para converte-lo en vacas. Ese é o camiño, edificar novos referentes que non son &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;máis que re-edicións dos valores que imperaron até hai ben pouco tempo na nosa sociedade agraria tradicional, antes de se ver aldraxada polos arietes do colonialismo foráneo &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;para axionlla-la no camiño de converte-la nunha sociedade convencional, consumista e integrada nun mundo uniformizado carente de valores transcendentais.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-2002523447488365073?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/2002523447488365073/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=2002523447488365073' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/2002523447488365073'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/2002523447488365073'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2009/12/un-campo-de-golf-toxos-pedro-alonso.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SzUR55d38kI/AAAAAAAAA0M/r6X6J6dm8Vc/s72-c/no-campos-de-golf1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-4813312828805432048</id><published>2009-11-01T14:46:00.000-08:00</published><updated>2009-11-01T14:54:46.792-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;O MUNDO DO APARENTE&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Benvidos á occidentalizada sociedade do século XXI&lt;/em&gt;. Sumerxámonos neste océano de mentiras e hipocresía e &lt;em&gt;&lt;strong&gt;abracemos o tan ansiado euro.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; Lapidemos ó adversario pero sorrindo, ante todo aparentemos. Qué gratificante acadar poder, sentirse importante, os escrúpulos e a humanidade, xa son outro tema. A meritocrática Era na que estamos instalados, que ten como estandarte &lt;em&gt;&lt;strong&gt;o laissez-faire&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;, promove a cotió esa necesidade de ascender socialmente a toda costa. Promocionarse é moi lícito, pero seríao máis se non figurara como un &lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4P8Apj3XI/AAAAAAAAAuw/Cix304J6GXc/s1600-h/mages.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399270526904687986" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 291px; CURSOR: hand; HEIGHT: 194px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4P8Apj3XI/AAAAAAAAAuw/Cix304J6GXc/s320/mages.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;dos requisitos implícitos a lapidación dos demáis. &lt;em&gt;&lt;strong&gt;¿Ubi sunt os&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;em&gt;&lt;strong&gt;sentimentos de certa nobreza que todos&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;albergabamos nalgún momento do noso percorrido&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;vital?&lt;/strong&gt; Lonxe quedaron, tanto que para vislumbralos é preciso facer un arduo exercicio de retrospeción.&lt;/em&gt; Os sentimentos de &lt;em&gt;envexa da&lt;/em&gt; &lt;em&gt;propiedade privada  e dos bens materiais alleos,&lt;/em&gt; non son algo novidoso, &lt;em&gt;o exacerbado minifundismo galego&lt;/em&gt; e os pleitos interveciñais por un anaco de terreo, a todos nos son dabondo coñecidos. Nestas ocasións cabe preguntase &lt;em&gt;ónde queda a catadura&lt;/em&gt; &lt;em&gt;moral&lt;/em&gt; da maior parte da xente, porque se o valor das persoas radica en convertirse en subproductos da sociedade consumista ou futuros pseudopolíticos como os do caso Gürtel, aprendices de caciques, mal imos. Qué bonito é o mundo!Para desestresarse de tanto aparentar, pode un plantexarse ir a escoitar unha orquesta na época estival, pero incluso para iso hai que ser selectivo, corres o risco de escoltar cancións cunha mensaxe tan recomendable á par que conmovedora como “farlopa para la tropa”, sí señor, contentando á plebe! &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Clasismo&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; ante todo e &lt;em&gt;&lt;strong&gt;desprezo da escala social inferior&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;, que maneira máis íntegra de autoreafirmarse . E se o do lado ten ideas diferentes ás túas rápidamente danse as descalificacións mutuas, que lle dan máis empuxe as argumentacións, claro que sí, c´est la vie. Sobrevivir cando á mínima atacánche á yugular tornase complicado a cotió. &lt;em&gt;Oxalá fixeran manuais para iso, pero como para todo na vida, para isto non valen os consellos dos avós, tan só serve &lt;strong&gt;o duro golpe que recibes cando tropezas nesas pedras que por obstinación desexas pisar pero que non cadran contigo, son tan lisiñas como as que se usan para facer filloas, de&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;modo que esbaras sí ou sí.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; Quizais se volveramos ó estado de natureza concebido como pouco recomendable polo filósofo Hobbes sentiriamonos mellor, eu decántome máis pola utópica visión de &lt;strong&gt;Rousseau&lt;/strong&gt; no &lt;em&gt;Contrato Social&lt;/em&gt;, aínda que pedir que se acade iso pode que sexa pedir demasiado (como diría Sabina). Pero un ápice máis de civismo non nos viría mal á maioría, os grandes persoeiros da historia como &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Gandhi&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; ou &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Martin Luther King&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; poñíano en práctica pero vese que emular a ambición desmesurada de ladróns como Mario Conde é mais estimulante. Triste realidade, caer da burra non sempre é sinxelo. &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Como se dicía na peli  El Club de la Lucha “o que posees acabará poseendote”.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;   &lt;br /&gt;                                                                                                                 &lt;em&gt;IRIS&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-4813312828805432048?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/4813312828805432048/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=4813312828805432048' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/4813312828805432048'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/4813312828805432048'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2009/11/o-mundo-do-aparente-benvidos_01.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4P8Apj3XI/AAAAAAAAAuw/Cix304J6GXc/s72-c/mages.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-2455087953617497755</id><published>2009-11-01T14:34:00.000-08:00</published><updated>2009-11-01T14:44:29.533-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;DÍA DA BENEMÉRITA:&lt;/strong&gt; &lt;em&gt;OREMOS TODOS Á NOSA VIRXE DO PILAR&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Cada 12 de Outubro érgome da cama cun desexo que me late no peito como se de amor se tratase. E é que celebrase &lt;strong&gt;&lt;em&gt;o Día da Hispanidade&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;, sen ningunha dúbida, o máis anhelado de todo o ano. Como se a comulgar fora, ando a présa por se non chego a tempo para &lt;em&gt;&lt;strong&gt;poñerlle flores&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;strong&gt;&lt;em&gt;á Virxe do Pilar&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;; e é que como cadra en ponte (desas pontes tan longas que algúns/has dan en chamar “acueduto”), acostumo  a ir de viaxe coa familia a &lt;em&gt;Zaragoza&lt;/em&gt;, que  a falta de &lt;em&gt;&lt;strong&gt;mar&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; ten río e tivo Expo; a  falta &lt;strong&gt;de&lt;em&gt; carballos&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;, trigais e en vez de &lt;strong&gt;&lt;em&gt;fragas,&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; zonas medio &lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4NgAEqCKI/AAAAAAAAAuo/xI8RnOZipto/s1600-h/MUGGWOCAZFJLE1CA5LZOQQCAW2A7LRCALU5T93CA7RY783CAVQM2Q8CA7D7I3OCAWKTBHBCALZ5ASQCAC2L7Q6CAAXFKXGCAEFR4KDCANVXQ4XCAEFAJGRCADLI00CCA2M9GF9CAEAH2E8.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399267846690310306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 190px; CURSOR: hand; HEIGHT: 186px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4NgAEqCKI/AAAAAAAAAuo/xI8RnOZipto/s320/MUGGWOCAZFJLE1CA5LZOQQCAW2A7LRCALU5T93CA7RY783CAVQM2Q8CA7D7I3OCAWKTBHBCALZ5ASQCAC2L7Q6CAAXFKXGCAEFR4KDCANVXQ4XCAEFAJGRCADLI00CCA2M9GF9CAEAH2E8.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;desérticas. Pero é a España Ibérica e polo tanto &lt;em&gt;o seu valor é incalculable&lt;/em&gt;. &lt;strong&gt;Qué&lt;/strong&gt; &lt;em&gt;&lt;strong&gt;desazón me entra no miocardio no mesmo intre no que piso as&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;strong&gt;&lt;em&gt;terras de Machado&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;, porque claro, para sentir máis o aire de Castela, atravesámola Meseta de oeste a leste, todiña enteira. Qué chulada desgaleguizarse desta maneira tan inverosímil, e é que a brisa de &lt;em&gt;Castela&lt;/em&gt; non ten nada que envexar á da ría de &lt;em&gt;Arousa&lt;/em&gt;, nin á de &lt;em&gt;Noia &lt;/em&gt;e moito menos a &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Finisterre.&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; Seguindo o curso do Douro en primeiro lugar e logo o do Ebro namorome das encinas castellanas perdidamente. Unha vez pisada a capital de Aragón, acostumo catar algún viño bo daquelas terras, pero con moderación, que logo hai que collelo coche. Logo deixome levar pola jota aragonesa e bótolle un baile, isto todo o día once, porque nestas viaxes de “cruzada” ten que ir unha con tempo. Unha vez chegado o feliz día, o propio 12 de Outubro, &lt;em&gt;&lt;strong&gt;incrépanme uns policías&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; &lt;em&gt;&lt;strong&gt;nacionais &lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;porque disque non levo o “DNI de España”, que levo conmigo seica un dunha terra remota denominada Galiza. E entón cando lle replico eu con cara perplexa; &lt;em&gt;&lt;strong&gt;pero logo Galiza non pertence a España?&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; Iso poñía no meu libro de Historia, debironme ter enganada todos estes anos e eu sen decatarme. Vaia xogarreta!; &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Galiza&lt;/em&gt; &lt;em&gt;independente &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;e eu pensando durante este tempo que era unha terra asoballada dende os Reis Católicos, que nos despreciaba e se ría de nós o Estado “opresor” español. &lt;strong&gt;&lt;em&gt;O que descobre a nena cando medra non hai ouro que o pague.&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-2455087953617497755?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/2455087953617497755/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=2455087953617497755' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/2455087953617497755'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/2455087953617497755'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2009/11/dia-da-benemerita-oremos-todos-nosa.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Su4NgAEqCKI/AAAAAAAAAuo/xI8RnOZipto/s72-c/MUGGWOCAZFJLE1CA5LZOQQCAW2A7LRCALU5T93CA7RY783CAVQM2Q8CA7D7I3OCAWKTBHBCALZ5ASQCAC2L7Q6CAAXFKXGCAEFR4KDCANVXQ4XCAEFAJGRCADLI00CCA2M9GF9CAEAH2E8.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-1451179870859313781</id><published>2009-10-31T07:05:00.000-07:00</published><updated>2009-10-31T07:11:13.870-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SuxEXxJqGLI/AAAAAAAAAt0/HhimcrKHM8Y/s1600-h/images%5B7%5D.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398765228431906994" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 114px; CURSOR: hand; HEIGHT: 114px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SuxEXxJqGLI/AAAAAAAAAt0/HhimcrKHM8Y/s400/images%5B7%5D.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;TEMPUS FUGIT PARA O GALEGO&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Un de marzo de 2009&lt;/strong&gt;. Comeza a &lt;em&gt;Apocalipse&lt;/em&gt;. Non estamos a falar dun novo Big Bang, referímonos á &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Era Feijoniana&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;. Como ocorre cos nacementos, o recén electo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, vén cun pan baixo o brazo: a maioría absoluta restaurada trala paréntese do bipartito. E, para alegría colectiva, &lt;em&gt;cunha piñata de regalos en forma de sorpresas&lt;/em&gt; para todos nós, que coma Alberto, nos sentimos galegofalantes. Dende a toma de posesión celebrada o dezaoito de abril, Feijóo sostivo con firmeza a empuñadura coa que vai derrogar o Decreto do Galego e instaurar unha sociedade “harmónica”, segregacionista (unha especie de emulación do &lt;strong&gt;apartheid &lt;/strong&gt;á galega: separación por cuestións idiomáticas en tódolos centros) e como todos ben sabemos, respetuosa coa lingua propia. Qué sutil é este gabinete promovendo e dignificando o idioma. Ata tal punto, que (debo ser escéptica) parece que a trata de asoballar ata límites insospeitados. Para esta aventura, esta enrarecida loita polo galego, conta coa inestimable compañía dos guerreiros máis“valentes” e cínicos: o Conselleiro de Educación, &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Jesús Vázquez&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt; e a &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Plataforma Galicia Bilingüe&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;, que por dicilo dunha maneira eufemística, mantén co Partido Popular de Galicia, unha relación máis alá do estrictamente profesional (se entendemos por isto o que debería ser propio dunha democracia relativamente sa, a separación dos lobbies ou grupos de presión o máximo posible do executivo situado en San Caetano). Ergueranse dos seus cadaleitos triunfantes &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Castelao, Celso Emilio Ferreiro ou Curros&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; para vitorear a este noso Mesías do idioma? Probablemente o fagan. Pero volverán ser soterrados, nesta ocasión tinguidos de negro. E é que están de loito, non por eles mesmos, senon pola lingua. Choran taciturnos porque o galego xa non ten patria, e &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Galiza xa non ten alma&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;. Tan só conserva vestixios anticuados, que agora, na Galicia feijoniana, non teñen cabida. Unha &lt;strong&gt;&lt;em&gt;marea negra&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; como o &lt;em&gt;Prestige&lt;/em&gt; levounos lonxe, a un lugar no que non existe a &lt;em&gt;&lt;strong&gt;cuestión identitaria&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;, onde proliferan os &lt;em&gt;borregos&lt;/em&gt; e no que plantexarse cuestións de autodefinición e de expectativas de &lt;em&gt;futuro en clave de País&lt;/em&gt; é vivir nun mundo paralelo. Sería subir repentinamente moitos peldaños dunha escaleira que Madrid non coloca e que Galiza non reclama. Mentres os galeguistas chorarán internamente, como o fai quen xa verteu demasiadas bágoas por un anaquiño verdoso que baila muiñeiras e que ten rías repletas de bo marisco (segundo a visión non manifestada, pero implícita no discurso do PP galego) un partido, que por moito que nos pese, está respaldado pola maior parte do electorado. &lt;em&gt;Un Partido Popular que non latexa con Galiza, que únicamente segue os biorritmos do &lt;strong&gt;autoodio autóctono que nos mata paseniñamente&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;                                           &lt;br /&gt;                                                                                                                 IRIS.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-1451179870859313781?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/1451179870859313781/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=1451179870859313781' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/1451179870859313781'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/1451179870859313781'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2009/10/tempus-fugit-para-o-galego-un-de-marzo_3647.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SuxEXxJqGLI/AAAAAAAAAt0/HhimcrKHM8Y/s72-c/images%5B7%5D.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-5445991375870987176</id><published>2008-05-07T14:35:00.000-07:00</published><updated>2008-05-07T14:36:56.111-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SCIg4rUugPI/AAAAAAAAAWA/aoPC1jik7qQ/s1600-h/opiniomanorexia.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SCIg4rUugPI/AAAAAAAAAWA/aoPC1jik7qQ/s200/opiniomanorexia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5197753078013395186" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;A ANOREXIA: O corpo como cárcere.&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Coñecida como un trastorno alimentario derivado da falsa percepción do enfermo do seu propio corpo, a anorexia a miúdo é considerada como unha “manía ou rareza” derivada da opulencia da sociedade capitalista da que formamos parte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Sen embargo, esta enfermidade non é algo tan sinxelo, xa que segundo afirman os expertos no tema,  as “causas” que motivan a caída na anorexia aparte de ser difusas non son meramente estéticas, senon que na maioría dos ocasións débense a condicionantes biolóxicos, sociais ou psicolóxicos. Deste xeito, o primeiro factor, o biolóxico, traduciríase en certa predisposición xenética a desenvolver a enfermidade. En canto ó segundo, a influencia da sociedade no xurdimento da anorexia, non podemos descartar que a imaxe de delgadeza e o “culto ó corpo” que domina os medios de comunicación e a sociedade inflúe de xeito indirecto na poboación e materialízase nun considerable aumento do número de persoas excesivamente preocupadas polo seu aspecto físico, motivado en gran parte por tentar semellarse o canon de beleza imposto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;O último condicionante, o psicolóxico, é sen dúbida algunha, o máis significativo. O perfil de anoréxicos/as que os especialistas soen establecer é o de persoas intelixentes e moi autoesixentes que castigan o seu corpo por non acadar o perfeccionismo que tanto ansían na súa vida laboral ou persoal. Do mesmo xeito que os/as bulímicos/as ou algúns obesos utilizan a comida como vía de liberación, os anoréxicos procuran a “paz” na negativa a inxerir alimentos, sentíndose aparentemente mellor consigo mesmos ó non comer. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Poñerse no lugar dun anoréxico non resulta fácil, pero pouco a pouco a sociedade está mostrándose máis comprensiva cos afectados por esta enfermidade e percatándose da complexidade da mesma, deixando por fin atrás a falsa “crenza popular” deste problema alimenticio como unha  manía inxustificada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt; &lt;span style="color:#000000;"&gt;                                   &lt;/span&gt; &lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm;" align="justify"&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;                                                                                                          &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000000;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span lang="es-ES"&gt;&lt;span style="font-style: normal;"&gt;&lt;span style=""&gt;Iris.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="margin-bottom: 0cm; font-style: normal;" align="justify" lang="es-ES"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-5445991375870987176?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/5445991375870987176/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=5445991375870987176' title='34 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/5445991375870987176'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/5445991375870987176'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2008/05/anorexia-o-corpo-como-crcere.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SCIg4rUugPI/AAAAAAAAAWA/aoPC1jik7qQ/s72-c/opiniomanorexia.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>34</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-6826397670818862709</id><published>2008-04-29T17:00:00.000-07:00</published><updated>2008-04-29T17:08:06.781-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SBe4Xw2nvnI/AAAAAAAAAVI/KEz5h8t_nz0/s1600-h/Igrexa+e+franquismo.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5194823413585657458" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SBe4Xw2nvnI/AAAAAAAAAVI/KEz5h8t_nz0/s200/Igrexa%2Be%2Bfranquismo.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;UM COLÉGIO DE BERTAMIRÁNS COM NOME FRANQUISTA&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Há um colégio em Bertamiráns que leva o nome dum político franquista: o bispo José Guerra Campos. Mas que é o que se passa para que nos últimos anos ninguém tenha solicitado a mudança do nome do colégio? Quem foi este home? Que méritos possui para que em pleno século XXI seja possível que um colégio público leve o seu nome, o de um homem ligado à dictadura?&lt;br /&gt;Guerra Campos nasceu numa freguesia de Ames em 1920. Lutou durante a guerra civil no bando fascista. Foi bispo auxiliar de Madrid e bispo de Cuenca. Representou durante muitos anos a ala mais integrista da Igreja Católica espanhola e sempre esteve próximo de grupos de ideologia ultradireitista. Foi o bispo predilecto do general Franco. Sempre leal ao régime tornou-se rosto vísivel do nacional-catolicismo, motivo porque mereceu a alcunha de “el último cruzado”. Ele representou melhor do que ninguém aquele tempo no que a cruz e a espada iam de maos dadas, onde a Igreja baptizava de “cruzada” a guerra civil e levava Franco sob o pálio nas procissons. Guerra Campos era dos que dizia que o dictador era “caudillo de España por la gracia de Dios”.&lt;br /&gt;A sua faceta política começou em 1967 quando foi indigitado poFranco ‘procurador’ em Cortes (equivalente a deputado na actualidade), lugar que ocupou até 1977; significando-se sempre contra qualquer reforma política ou abertura democrática e defendendo sempre a união insolúvel Igreja-Estado. A começos da década de 70 o seu amigo Franco concedeu-lhe um espaço de televisom, desde o que fazia defesa das teses mais integristas.&lt;br /&gt;Quando nas eleiçons de 2003 um governo “de progreso” chefiado polo PSOE e o BNG se fez com o governo municipal de Ames alguns acreditamos numha regeneraçom democrática em muitos aspectos, mas nada mais longe da realidade. Nestes últimos anos ninguém se lembrou do clérigo e político franquista que dá nome ao colégio. Achamos que isto deve mudar. O nome de um colégio é o primeiro cartão de apresentação e debe corresponder ao de uma pessoa de trajectória democrática e que conte com reconhecimento social.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pedro Pardo&lt;br /&gt;Milhadoiro (Ames)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-6826397670818862709?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/6826397670818862709/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=6826397670818862709' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/6826397670818862709'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/6826397670818862709'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2008/04/um-colgio-de-bertamirns-com-nome.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/SBe4Xw2nvnI/AAAAAAAAAVI/KEz5h8t_nz0/s72-c/Igrexa%2Be%2Bfranquismo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-7879282984986155723</id><published>2007-09-04T13:01:00.001-07:00</published><updated>2007-09-04T13:02:29.873-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Rt25yVkPGAI/AAAAAAAAAOg/ulEQ-6IUlIk/s1600-h/Sin+tÃ&amp;shy;tulo1.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106441826941736962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Rt25yVkPGAI/AAAAAAAAAOg/ulEQ-6IUlIk/s320/Sin+t%C3%ADtulo1.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;Os obreiros de onte e a falsificaçom da tradiçom.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Jorge Paços.&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pedem-me os amigos d’a Folha que escreva um textinho divulgativo sobre o socialismo na Galiza, com o objectivo de conhecer bem as origens do partido que hoje manda –no governinho galego e nos concelhos de Ames e Briom- e a sua transformaçom ao longo do tempo. Como todos sabemos, o partido risca-se de ‘socialista’ e de ‘obreiro’, e tem umha longa andaina no nosso país.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para os poderosos, mergulhar na memória é retocar um expediente: apanhar os dados que melhor cadrarem com a imagem ideal que um quer ensinar ao público, e passeá-lo a olhos de todos, com a ideia de dar algum brilho à imagem cinzenta do presente. O passado –e nomeadamente o que aconteceu antes de 1936- serve para fazer heróicos os covardes, sinceros os trapaceiros, singulares os gregários, firmes os trementes. Para os oprimidos, a pesquisa do passado é a contrária: trata-se de desempoeirar pedaços da vida dos devanceiros, colocar-nos perguntas, e atrever-nos às respostas: tinham algumha cousa que ver os oprimidos de onte com os de hoje? Luitavam como luitamos nós? Em que falharam e em que acertaram? Que liçons nos podem dar, e que queremos transmitir deles?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O cámbio do mundo.&lt;br /&gt;Palavras hoje assentadas firmemente queriam dizer cousas mui distintas há mais de cem anos, quando na Galiza germolavam os primeiros ensaios de organizaçom obreira. ‘Democracia’ era um objectivo ansiado, um regime oposto à tirania que exigia firmeza e compromisso; hoje associa-se com umha sociedade de direitos formais ou direitos que nom se exercem; com um malestar opulento e indolente; com a corrupçom generalizada e o ‘salve-se quem puder’; ‘socialismo’ era um termo rotundo e temido: a ideia dumha sociedade radicalmente diferente sem desigualdade, onde a economia era rigorosamente controlada polos homens e mulheres; na actualidade é a marca dum partido político servidor da economia, do progresso, do produtivismo e do mundo que todos padecemos. A palavra ‘trabalhador’, finalmente, tinha também um outro sentido ao que hogano nos resulta familiar. Fazia referência a umha actividade importante e digna. O trabalho construía e fazia habitável o mundo, e o ofício era a habilidade necessária para a reproduçom social. Carpinteiros, tipógrafos, canteiros, sapateiros, alvanéis ou jastres reinvidicavam controlar o próprio processo de trabalho, e que este garantisse umha existência digna sem as pressons da patronal. Há cem anos, ninguém pensava no trabalho como umha dedicaçom absurda, inútil e nociva. Nom existiam empregos como ‘tele-operador’, repartidor de propaganda comercial, ou técnico de cultura. O ofício ocupava a maior parte da vida adulta, dava sentido à vida e sobrevivia-se na pobreza ou na austeridade. A quase ninguém se lhe podia ocorrer trabalhar para a opulência ou para a acumulaçom de objectos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Outra universidade.&lt;br /&gt;Um escritor russo de começos do século XX intitulou umha obra famosa As minhas universidades. Referia-se aos duros transes onde se fez como home, e onde circulavam mui vivamente as ideias da emancipaçom social. Viveu entre trabalhadores bêbedos, padeiros, bateleiros e vagamundos, e politizou-se apuradamente aproveitando as reunions clandestinas organizadas por estudantes e leitores nómadas no reservado de muitas lojas. Esta ánsia polo saber e a formaçom agitava de maneira febril centos, acaso milhares, de trabalhadores da Europa por aquele entom. Um carpinteiro inglês chamado James Hopkinson declarou também por aquela altura: que desperdício é a vida de aquele que nom tem um livro predilecto, nenhum armazém de ideias ou gozosa escolma do que se tem feito, experimentado ou lido. A ideia de leitura e a ideia de emancipaçom iam juntas. A ánsia pola formaçom era parte da ánsia geral por perfeiçoar as pessoas, com umha cultura do esforço mui acusada. Roubavam-se horas ao sono para aprender a ler e politizar-se à luz dum candil. Muitos trabalhadores politizados rematavam depois no jornalismo. Tratava-se dum jornalismo nom empresarial, comunitário e voluntarista, semelhante ao que hoje desenvolvem muitos militantes galegos, ganhando horas do tempo livre. Isto requeria um grande esforço pessoal e económico. Em 1920, o semanário socialista pontevedrês La Nueva Aurora, introduzia este chamado: Trabajador! Considera como uno de tus principales deberes el aumentar tu prensa –la prensa obrera y socialista-, haciendo cuanto puedas para lograrlo, incluso verdaderos sacrificios.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Socialistas, anarquistas e movimento obreiro.&lt;br /&gt;Som precisamente estes obreiros volcados à curiosidade, ao saber e à sensibilidade ante a injustiça social, os que dam os primeiros passos para um associativismo de seu. O movimento obreiro nom nasceu nem se desenvolveu nas fábricas. Na Galiza, fijo-o nos obradoiros, alentado polos grémios mais vinculados com a palavra escrita ou com as relaçons sociais. O PSOE foi fundado em Madrid por um tipógrafo galego em 1879, e isto nom é um acaso. O dos sapateiros era um grémio também mui activo e de grande tradiçom republicana. Um conhecido militante santiaguês que chegaria a alcalde, Jesus San Luis Romero, escreveu umha das mais exitosas obras teatrais em galego, O Fidalgo, em 1918, onde retratava um moço que se lançava à luita contra os caciques na comarca de Bergantinhos. Os jastres, com um círculo social mui amplo, situavam-se assemade nesta tradiçom associativa. E os canteiros, com o seu trabalho itinerante e a sua coesom de grupo, actuariam como transmisores mui eficazes da ideologia obreira, sobretodo a socialista.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O PSOE chega à Galiza em 1891, quando se constituem vários núcleos nas cidades de Ferrol, Corunha, Santiago e Vigo. É um partido fraco e minoritário, mas vai-se aproveitando da força crescente das sociedades de ofícios. Estas têm umha base comarcal e progressivamente agrupam sectores diferenciados, federando-os. Quando o movimento obreiro formaliza e assenta, a partir de 1910, as sociedades já se inserem em estruturas mais amplas: a Confederación Regional Galaica, da CNT, e a Unión General de Trabajadores, de obediência socialista. Nos primeiros dez anos do século XX, as sociedades de ofícios espalharam-se como um vírus por parte da geografia do país; bastante mais adiante, já em pleno regime republicano, produz-se umha expansom ainda mais intensa, caracterizada polo fraccionamento político: cada sociedade tem as suas fidelidades partidárias, e as relaçons entre anarquistas, socialistas e comunistas som tensas e conflitivas. Nom podemos perder de vista que o PSOE governava em Espanha até 1934, e algumhas das suas decisons mais polémicas –como a paralisaçom das obras do trem Ourense-Samora- provocaram estoupidos de ira popular. De maneira simultánea, o partido aumenta a sua esfera de influência, e na República chega a ter 62 agrupaçons.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apesar dos contínuos desencontros, as coincidências eram mais notáveis do que se tem dito. Na nossa comarca, e na década de 10, actuaram federaçons de sociedades que acolhiam diferentes visons do movimento obreiro, mas que argalharam fortes protestos conjuntos. Em 1916 fundara-se a ‘Federación de Sociedades Obreras y Pueblos Comarcanos’. Nesse mesmo ano artelhara-se umha greve geral polo abaratamento de subsistências, convocada por socialistas e anarquistas. A sociedade que antes citei sofre umha repressom aguda por participar dumha greve geral, de orientaçom revolucionária, em 1917. Esta greve sediciosa preparara-se secretamente no Monte da Condesa (no actual cámpus sul de Santiago), e tivera o líder obreiro José Pasín como grande promotor. No concelho vizinho de Teo, funda-se a ‘Sociedad de Oficios Varios’, dirigida polos irmaos Liste, e que mesmo protagoniza choques virulentos com a força pública no Val da Amaía. Segundo informa o periódico obreiro Lucha Social, na paróquia de Bugalhido tivera lugar um enfrentamento com a guarda civil que rematara com vários feridos. Corria o ano 1919.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em todas as luitas, mas distantes da Galiza.&lt;br /&gt;As sociedades de ofícios vários e os ateneus –em muita menor medida os partidos, caso do PSOE- fôrom as verdadeiras escolas para milhares de singelos trabalhadores, que conhecêrom na acçom directa umha outra visom do mundo. As formas de ajuda mútua servírom para abaratar os produtos básicos, para trabalhar menos horas, para conseguir mais salários. Mas também para conseguir outros direitos, que as forças sindicais defendiam com idêntico ardor. Os trabalhadores –mais que as trabalhadoras, que apareciam relegadas a um papel secundário- pulárom por tirar terreno à Igreja católica, que entom dominava todos os ámbitos. Num comício em Santiago, em 1910, as sociedades chamavam a defender as escolas laicas e, mais umha vez, a ilustrar-se para avançar: el pueblo trabajador crece, crece y agrándase como el oleaje y la tormenta. Empieza á instruirse á ilustrarse y ¡Ay! de vosotros los hartos y poderosos (...) los dichosos de hoy que hasta les negáis la ilustración, el pan y la libertad...! Nom faltárom tampouco as condenas às guerras imperialistas livradas por Espanha, por serem ilegítimas, e por causar umha verdadeira sangria nos soldados das classes populares.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda, o movimento obreiro mostrou umha grande incomprensom com a causa galega. Os anarquistas, de maneira unánime, vírom um obstáculo para o interesse dos trabalhadores a causa nacional, e mantivérom-se numha posiçom contrária ao estatuto de autonomia para o nosso país, que entendiam umha nova forma de caciquismo. O PSOE, num congresso em Monforte, celebrado em 1931, nega-se a secundar o estatuto. Ambas as correntes obreiristas, apesar de representar umha base social popular e com toda certeza galego-falante, empregam o espanhol em toda a sua propaganda. Os socialistas mesmo ridiculizam o emprego do galego na assembleia em favor da autonomia galega. Numha publicaçom socialista ourensana podemos ver como se caricaturizam os actos dos galeguistas a propósito da aprovaçom do estatuto: Los nacionalistas nuestros, los hirmanciños, tienen una idea verdaderamente luminosa para cuando llegue la ocasión, dizem no jornal La lucha em 1931: El pendón que portará Otero Pedrayo será obra, según cuentan de Florentino Cuevillas, y estará escrita y dibujada con arreglo a la época paleolítica. Finalmente, o PSOE decidiu somar-se à causa autonomista, mas fijo-o sem demasiado entusiasmo e a reboque do grande consenso suscitado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Duas importantes figuras merecem ser citadas como excepcionais polos seus plantejamentos. Umha é Jaime Quintanilla: este médico fora militante da Irmandade Nazonalista Galega, promotor da editorial Céltiga, e posteriormente alcalde em Ferrol polo PSOE. Militava num partido espanhol, mas nunca abandonou a sua adesom à causa galega. Desde as páginas do vozeiro do partido El obrero, pulou para que os socialistas se somassem à luita polo estatuto: me parece un poco imprudente la indiferencia y hasta la hostilidad con que algunos socialistas, pocos sin duda, miran el problema del Estatuto gallego (...) es imprescindible el reconocimiento del derecho de esas nacionalidades a la autodeterminación, al gobierno propio. Una de esas nacionalidades, con derecho a gobernarse a si misma, es Galicia. Som palavras de Quintanilla, que é assassinado polos fascistas em 1936 no castelo de Sam Filipe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Umha outra figura senlheira foi Xohán Xesús González. Canteiro autodidacta, escritor e militante político, nasceu em Cúntis e fijo-se santiaguês de adopçom. Na nossa cidade abre a livraria Niké e colabora durante umha breve etapa de tempo no PSOE, antes de fundar umha organizaçom mui pequena chamada Unión Socialista Gallega. Escreve a obra Nacionalismo. Regionalismo. Separatismo e pronuncia umha sentência tam rotunda como esta: nada nem ninguém pode obrigar-nos a fazer parte dum Estado que significa para nós umha ruína iminente. Ao igual que Quintanilla, é passeado polos golpistas. Antes de cair reunira um fato de homens armados, os chamados Tercios de Calo, que pararam um tem com armas em Osebe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A desfeita.&lt;br /&gt;O golpe e a guerra esfarelaram este mundo, que se conformara na Galiza desde os anos 90 do século XIX. Foram corenta anos de experiência liquidados de maneira acelerada e abrupta em poucos anos. Os últimos lumes desta grande fogueira som os combatentes que ficam nos montes. Nas duras serras orientais, alguns socialistas de origem espanhol actuam como motores organizativos da chamada Federación de Guerrillas de León-Galicia. Ainda que o PSOE nunca pujo homens e recursos para a guerrilha, alguns dos seus militantes jogam um grande papel na direcçom. Nas comarcas do Berzo, da Cabreira ou de Viana ainda sonam nomes como os dos irmaos Morán, ou Marcelino Fernández Villanueva, ‘Gafas’, que já participaram da revoluçom de Astúrias em 1934. Mais perto da nossa comarca, outro nome ganhou o seu lugar na memória da gente: Manuel Ponte Pedreira, ‘Jastre’. Antes de ser membro do Partido Comunista e dirigente da IV Agrupaçom do Ejército Guerrillero de Galicia, simpatizara com o PSOE em Ordes. Actua perto da nossa comarca e cai tiroteado em Frades em 1947. Assassinados, fugidos ou dispersos, todos estes homens desaparecem da cena pública.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os falsificadores.Esta história rematou. A ditadura liquida a tradiçom socialista, e as resistências ao regime fam-se fundamentalmente nacionalistas e comunistas. Quando as elites espanholas inventam a transiçom, a monarquia e as autonomias, ressucitam um cadáver sem muito respeito pola história que outros escreveram. Quem som estes presuntos herdeiros dumha história protagonizada pola gente de abaixo? Comunistas arrependidos, espanholistas de muitas pelagens, trepas, homens das classes médias universitárias, construtores e corruptos, jornalistas a soldo do poder, franquistas reciclados, escudados numha grande multinacional da comunicaçom que se chama grupo Prisa. A sua pequena e triste história terá que ser relatada em outra ocasiom, porque é melhor nom mesturá-los com umha tradiçom que nom lhe corresponde.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-7879282984986155723?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/7879282984986155723/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=7879282984986155723' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/7879282984986155723'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/7879282984986155723'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/09/os-obreiros-de-onte-e-falsificaom-da.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/Rt25yVkPGAI/AAAAAAAAAOg/ulEQ-6IUlIk/s72-c/Sin+t%C3%ADtulo1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-906447973482728721</id><published>2007-09-04T12:52:00.000-07:00</published><updated>2007-09-04T12:56:55.650-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Editoral da Folha da Fouce- mês de Julho do 2007&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Actualmente para muit@s (sobretodo habitantes das vilas-dormitório ou das urbanizaçons da Amaía), o meio ambiente é pouco mais que um parque com bancos, e, como muito, um parque temático que deixamos gestionar em maos das instituçons de turno. No nosso caminho entre o trabalho e o centro comercial, podemos acompanhar-nos de lezer prefabricado, de reggaeton e cubateo, carros tunning e pouco mais. Mediados/as polas interferências diárias que som os medios de comunicaçom do mercado e as novas tecnologias, vivemos cada vez mais apartad@s do nosso entorno mais próximo, os trabalhos aos que se nos condena maioritariamente vam em relaçom com a especulaçom e o turismo, com a burocracia estatal, e pouco mais. A Terra passa a ser ermo, pouco nos importa que a autovia ou o AVE de turno destrua o moinho ou o castro que há ai ao lado, e nada sabemos da fermosa branha ou do monte desde onde poderiamos parar-nos a reflexionar sobre o modelo de vida cara o que "progresamos".&lt;br /&gt;Vivemos num circuíto de consumo que nos está a consumir.&lt;br /&gt;Afastad@s de nós mesm@s, d@s noss@s vizinh@s, desligad@s por completo das geraçons que vivêrom da Terra, desligad@s do passado (Franco deixou todo arrassado ademais de atado), de sentimentos de uniom e solidariedade frente à precariedade que padecemos em todos os ámbitos da nossa vida: a temporalidade e a exploraçom laboral, a opressom sexual e racial, a miséria urbanística, a "cultura" de imposiçom do pensamento único do deus do Dinheiro, o controlo policial e carcerário...&lt;br /&gt;Mas ainda estamos a tempo de mudar de rumo. Como? Autogerindo espaços galeguizadores e anticapitalistas, as nossas bibliotecas (música e literatura livres de censura e copyright), reconstruindo as nossas festas e jogos populares, criando novas relaçons harmoniosas com o meio e entre nós, colectivizando, qüestionando-o todo, desobedecendo e combatendo ali onde é necessário.Vamos romper as cadeias que nos atam, vamos fazê-lo nós mesm@s..&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-906447973482728721?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/906447973482728721/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=906447973482728721' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/906447973482728721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/906447973482728721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/09/actualmente-para-muits-sobretodo.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-3780577530262381807</id><published>2007-07-08T08:03:00.000-07:00</published><updated>2007-07-08T08:04:50.293-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;E onde nos bañamos nós?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dia de hoxe o nivel de degradación da auga dos océanos é realmente alarmante. Acudimos a eles como se de unha grande barra libre se tratasen (peixes, minerais, sal, algas, combustibles...), e que ofrecemos a cambio? Nada, roubamos saude, agredimos e emporcamos. E cada día isto vai a máis.&lt;br /&gt;Podemos empezar falando do lixo plástico. Mirade ao voso redor, cantos envases plásticos innecesarios se consumen nesta sociedade absorbida polo consumismo desmesurado? E o máis importante, a onde van a parar? Pois ao redor de 3 millóns de toneladas* deste tipo de lixo van a parar anualmente ao mar. Para que vos fagades unha idea, no Pacífico Central (zona altamente contaminada), a relación entre os plásticos flotantes e o plancton* é de 6 a 1 (por cada kilo de plancton hai 6 de lixo). Provocan a morte de uns 100.000 mamíferos e tartarugas mariñas anualmente.&lt;br /&gt;Outro tipo de contaminantes son os hidrocarburos, desgraciadamente ben coñecidos nestes anos pasados a raíz do Prestige. A fatídica tarde do 13 de novembro do 2002 este barco comeza a soltar ao mar o que serian unhas 77.000 toneladas de fuel.&lt;br /&gt;Son miles os petroleiros que surcan os océanos. Cada ano rematan no mar entre 6 e 10 millóns de toneladas de hidrocarburos. De todos xeitos, só o 12% proceden de acidentes deste tipo de buques. O 37% son vertidos deliberados (lavado ilegal de tanques na alta mar, os chamados "sentinazos"). Outro 37% provén das cidades e industrias terrestres. Os efectos deste tipo de substancias é diverso: nas rochas e praias asfixian os organismos que as habitan; as fraccións menos volátiles (as volátiles van á atmosfera ou incorpóranse na composición da auga) intoxican numerosas especies ou vanse acumulando no seu organismo; impregnan as plumas das aves impedindo a sua función como aillante térmico...&lt;br /&gt;Ademais de plásticos e hidrocarburos, o mar contén outros contaminantes máis silenciosos e menos visibles. Entre eles os metais pesados, os COPs*, bacterias de orixe fecal, residuos nucleares, nitróxeno e fósforo procedentes de fertilizantes... Como podes imaxinar, o amplo abano de danos que estes contaminantes causan na fauna, flora e na nosa saude vai dende millóns de casos de gastroenterite e afeccións respiratorias en humanos ata efectos canceríxenos en numerosas especies ou a perda do seu éxito reprodutivo.&lt;br /&gt;Por outra banda están todos eses feitos directamente responsables da degradación en xeral do medio, e moi directamente dos mares e do territorio costeiro. Estiveches algunha vez en Baiona ou en Sanxenxo? Os efectos que a turistificación irresponsable e con fins unicamente lucrativos ten sobre o ambiente son notables: sobreexplotación dos recursos da zona, danos nos ecosistemas litorais debidos á especulación do terreo... Non hai que esquencer tampouco os efectos socioeconómicos e culturais: especialización da economía no sector terciario abandonando así as actividades propias da zona, perda dos rasgos de identidade da poboación, sustitución da poboación autóctona por outra foránea xeralmente pouco respetuosa, emigración da xuventude que busca algo máis que traballar nos hoteis para os guiris... Só hai que mirar Benidorm para ver un claro exemplo do que é a Ocupación costeira.&lt;br /&gt;Non hai que pasar por alto as piscifactorias, grandes extensións adicadas ao cultivo de diversas especies de peixes, mariscos e moluscos. Ainda que a acuicultura se presente como unha boa via para evitar a extinción dos recursos mariños (extinción provocada pola pesca abusiva e descontrolada), o certo é que este método presenta graves inconvenientes, especialmente cando se fai dun xeito totalmente irresponsable e moitas veces ilegal. Estas instalacións verten antibióticos, nutrientes, sustancias tóxicas e son unha importante via de introducción de especies foráneas no mar (esta introducción tamén se produce coas augas de lastre dos barcos, aquelas que se usan para estabilizar o buque e logo se verten de novo ao mar). Un recente estudo dado a coñecer pola asociación ecoloxista ADEGA, pon de manifesto o pésimo funcionamento destas factorias na Galiza, das cales 27 carecen de permiso de vertidos, requisito legal para este tipo de instalacións. Como é de agardar, os datos das análises de augas efectuadas son alarmantes: nalgúns casos, os niveis de contaminantes superan en máis de 100 veces os valores permitidos. As autoridades fan ouvidos xordos a esta situación, e para máis inri, seguen planeando a construcción e ampliación de macropiscifactorias, camuflando o asunto como un método de potenciación de emprego (cantas traballadoras necesitan estas instalacións?) e mil tonterias máis. Mentres morren as nosas costas, empresarios e políticos babean pensando nos seus petos (desgraciados).&lt;br /&gt;E ainda queda por falar dos encoros, os cales impiden a chegada de sedimentos ao mar e tamén provocan danos nos ecosistemas fluviais. A situación enerxética actual na Galiza é excedentaria, producimos moita máis enerxía eléctrica da que necesitamos, e pagando un elevado prezo ambiental.&lt;br /&gt;Temos que ser conscientes desta situación, pois a nosa ignorancia é a mellor arma para todos aqueles que sen escrúpulos se adican a destruir as costas. Eles/as só necesitan auga para navegar cos seus iates, pero nós necesitamos conservar toda a diversidade da nosa terra e do noso planeta. Temos que pararlles os pés.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;* Tonelada: 1000 kg.&lt;br /&gt;* Plancton: conxunto de organismos, principalmente microscópicos, que flotan nas augas doces e salgadas. Son o primeiro elemento da cadea trófica mariña e ademais producen o 50% do osíxeno molecular necesario para a vida terrestre.&lt;br /&gt;* COPs: contaminantes orgánicos persistentes. Son substancias químicas que persisten no medio ambiente, bioacumúlanse na cadea alimentaria e provocan numerosos danos tanto no ambiente como na saude humana. Son COPs os pesticidas, químicos industriais e produtos derivados de procesos industriais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alba G. Noia&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-3780577530262381807?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/3780577530262381807/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=3780577530262381807' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/3780577530262381807'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/3780577530262381807'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/07/e-onde-nos-baamos-ns-dia-de-hoxe-o.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-6676350181271456927</id><published>2007-07-08T07:39:00.000-07:00</published><updated>2007-07-08T08:00:30.245-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;O cumio dos 8&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;Alemaña, Xapón, EUA, Italia, Reino Unido, Canadá, Francia e Rusia son os sete estados que se reúnen anualmente para analizar o estado político e económico mundial e achegar posicións ao respecto. Como é de esperar, son os estados máis poderosos do mundo e, polo tanto, os seus representantes políticos créense posuidores do dereito de decidir sobre cousas que nos afectan a tod@s, aos 6.000 millóns de persoas que habitamos nesta esfera chamada Terra.&lt;br /&gt;Estas últimas semanas escoitamos numerosos comentarios sobre o cumio do G8 en Rostock (Alemaña). Unha das cousas que a min me parece curiosa no tratamento mediático deste acontecemento é o interese que parecen prestarlle ao tema ecolóxico e á pobreza (cambio climático, emisións de CO², a SIDA...). Vos credes realmente que o que máis lle interesa a estes 8 peixes é o aumento do nivel do mar ou os 1200 millóns de persoas que non teñen acceso a auga potable? Mmmm.... eu penso que o que fan eses ( e esa) é ir perfilando cada vez máis este sistema capitalista que só os enriquece a eles; perfilar a liberalización do mercado, a privatización de servizos públicos... é dicir, estudan como seguir mantendo (e mellorando) esa posición de riqueza e influencia da que gozan.&lt;br /&gt;Xa abonda de tanta hipocrisía e tanto abuso. Cada día os índices de pobreza e fame son maiores (a nivel mundial maiores que o século pasado); cada día aumentan as toneladas de residuos de todo tipo que se verten nos mares; cada día @s moz@s vivimos nunha situación maior de precariedade; cada día en moitos lugares a sanidade pública deixa de selo;cada día extermínanse linguas e culturas; cada día os bancos e multinacionais son máis grandes e nós dependemos mais deles.... Pero tamén cada día hai alguén que da a cara para que isto non siga sendo así, alguén que rompe os moldes do seu sistema porque non quere ser un/unha bonec@ fabricado en serie; alguén que vai facendo do capitalismo historia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alba G. Noia&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-6676350181271456927?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/6676350181271456927/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=6676350181271456927' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/6676350181271456927'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/6676350181271456927'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/07/pedrinhos-e-ranholas-dia-de-hoje-galiza.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-956236212363042971</id><published>2007-06-24T06:00:00.000-07:00</published><updated>2007-06-24T06:02:01.024-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>PEDRINHOS E RANHOLAS&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dia de hoje, Galiza é um povo que luita pola sua simples existência como tal. À colectividade humana que conformamos apresentam-se-lhe tam só dous caminhos: o da supervivência e o da dissoluçom na globalizaçom quotidiana, Espanha mediante. Nom existem terceiras vias: ou existimos e exercemos o direito a sermos diferentes ou nos imos dissolvendo, como o terrom de sucre, neste café para todos desenhado desde Madrid no que os seus promotores dérom em chamar "Transición Española". O testamento político que deixou o Generalísimo é bem claro: "Todo queda atado y bien atado". Hoje em dia, vivemos umha continuidade do franquismo, desenhada polos próprios franquistas para marginalizarem toda dissidência, nomeadamente a que apresentam os diferentes povos do Estado e os movimentos sociais de esquerda.&lt;br /&gt;Neste dilema shakespeariano do "ser ou nom ser" no que se move o nosso povo existem, como na novela de Castelao, Pedrinhos e Ranholas. Pedrinhos que guiam carros de alta cilindrada e exercem cárregos importantes coexistem com Ranholas que som criminalizados e perseguidos, alcumados de terroristas, e que mesmo chegam a conhecer a sombra dos macro-cárceres deste posfranquismo. Os democráticos Pedrinhos nom se cansam de louvar esta generosa democracia e lembram-nos tempos piores (que para a raça de Pedrinhos chamada PePedrinhos mesmo eram melhores). Outros, mais cínicos ainda, mesmo nos recordam que eles corrêrom diante dos grises. Muitos deles hoje tenhem escritórios onde loce, orgulhosa e triunfal, a bandeira rojigualda ostentada por aqueles que vencêrom o nosso povo em 1936.&lt;br /&gt;Desde a antedita "Transición Española" até que a nossa geraçom começou a dar os seus primeiros passos, o povo galego contou com umha ferramenta poderosa e temida polos que detentavam o poder: o Movimento Nacional-Popular Galego. Para conhecer algo do seu decorrer, é recomendável ver o filme Cine Clube Carlos Varela (CCCV), que nos transporta a heróicas luitas do nosso povo como Xove, As Encrobas, Baldaio ou a negativa dos nossos labregos a pagarem a quota empresarial agrária. O que para uns é um alicerce para a luita, para outros poderia constituír um motivo para a vergonha. Onde onte havia "Estatuto nunca mais, bases constitucionais" hoje hai "Estatuto de Nación". Onde onte estava a autodeterminaçom e o direito a decidir para Galiza, hoje reclamam-se "mais competências". Onde onte havia um "luita!", hoje só existe um "vota!". O que foi um movimento juvenil dinámico e combativo vai caminho de se converter na correia de transmissom ideal para os governantes gerirem umha mocidade dócil e despolitizada, que nem sequer terá umha mínima margem de crítica para coas decisons de governo que tomem os seus "superiores", no que onte foi umha frente patriótica revolucionária e hoje é um partido ao uso no mercado eleitoral.&lt;br /&gt;Para ilustrarmos este panorama, avondam as declaraçons recentes de dous políticos profissionais. Um, o vice-presidente do governinho galego, declarava perante a "Operaçom Castinheira" e o seqüestro de treze jovens independentistas que "aguardamos que caia sobre eles todo o peso da lei". (!!!). Outro, o (cárrego) da que ainda se dá em chamar "Frente Patriótica", manifestava na passada Assembleia Nacional da meirande organizaçom juvenil nacionalista do país (onde nom estivérom tam longe de se impor os sectores que procuravam umha volta à esquerda e ao soberanismo, traduzida por exemplo numha aproximaçom dos centros sociais) que " Nom hai mais nacionalismo galego que o nosso(aventureirismos, cantos de sereia...)".&lt;br /&gt;Alguns que eram Ranholas vam-se convertendo em autênticos Pedrinhos. Pode que nom tardemos em vê-los ajoelhados, a comerem as maçás cos seus novos companheiros de viagem: os porcos.&lt;br /&gt;É de supor que, entrementres, os Ranholas continuarám a protestar.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-956236212363042971?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/956236212363042971/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=956236212363042971' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/956236212363042971'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/956236212363042971'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/06/pedrinhos-e-ranholas-dia-de-hoje-galiza.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-120075690398758421</id><published>2007-06-24T05:59:00.000-07:00</published><updated>2007-06-24T06:04:17.336-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Novo fascismo internacional'/><title type='text'></title><content type='html'>O NOVO FASCISMO INTERNACIONAL&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nos tempos mais recentes, está a se acelerar desmesuradamente a involuçom democrática em Europa. A imitaçom da caça de bruxas do McCarthismo reinante nos USA a meados do século XX, determinadas ideias (nomeadamente as que ponhem em questom as actuais relaçons de poder) som criminalizadas e perseguidas, rematando mesmo na ilegalizaçom de colectivos, organizaçons ou meios de comunicaçom e no arresto de pessoas vinculadas a esses projectos.&lt;br /&gt;Um caso paradigmático bem próximo de nós é o da actuaçom em contra do independentismo galego e os centros sociais nacionalistas, especialmente aquele episódio que se deu em chamar "Operaçom Castinheira". Treze pessoas nacionalistas fôrom conduzidas à Audiencia Nacional espanhola a ponta de metralheta por uns encapuzados. Ao mesmo tempo, quatro centros sociais eram registados e saqueados, sem que posteriormente fosse devolto nada do roubado. Um sócio da Fouce era espertado na sua casa por um feixe de panhocos e levado à força à Corunha e mais tarde a Madrid, onde os sicários franquistas lhe chamavam, a ele e ao resto, "galleguiño" e "paleto de mierda", entre outras jóias.&lt;br /&gt;Outro caso, mais distante e mais espectacular, é a perseguiçom da esquerda independentista basca.Amparando-se na sua suposta relaçom coa ETA, os inimigos da democracia fecham espaços de socializaçom, clausuram o único jornal escrito integramente en euskara ("si está en vascuence son de la ETA fijo") e torturam o seu director. Por se isto nom lhes avondasse aos pretendidos democratas, deixam sem direito ao voto centos de milhares de pessoas bascas que, de poderem, votariam para a esquerda independentista. Por nom falar da ilegalizaçom da mocidade abertzale e o encarceramento de muitas pessoas simplesmente polo seu pensamento e actividade política. Nem falta fai dizer que a tortura e as vexaçons de todo tipo som prática constante no tratamento destas pessoas.&lt;br /&gt;Pois bem, este panorama nom é exclusivo do Estado Espanhol, por mais que ele se distinga polo seu pouco apego às garantias e os direitos humanos e por mais que seja dos poucos que nom permite a entrada de inspectores de Amnistia Internacional nos seus calabouços (de entrarem, seguro que ficavam dentro e também levavam lenha). Fai pouco tempo tínhamos novas pouco esperançosas a respeito da saúde democrática de Europa.&lt;br /&gt;No passado 1 de Março, era esvaziada por meio da mais brutal das forças a Ungdomhuset (Casa da Mocidade) da capital da Dinamarca, que levava sendo um referente para a esquerda revolucionária desde o ano 1982 ( já desde 1897 levava sendo a Folketshus, Casa do Povo, pola que passárom mesmo Lenine e Rosa Luxembourg) . Copenague converteu-se entom no cenário dumha crua batalha, na que eram detidas arredor de 750 pessoas. Para além disto, outras muitas associaçons e colectivos de esquerda viam como as suas sedes eram despejadas e os seus militantes eram detidos. No operativo policial destacavam avondosos efectivos estrangeiros, especialmente alemáns.&lt;br /&gt;Por outra banda, nos países do leste de Europa desencadeia-se umha feroz perseguiçom contra a esquerda e as posiçons comunistas em particular. Na República Checa, foi ilegalizada a Mocidade Comunista de Boémia e Morávia e muitos políticos da direita mesmo querem acabar co Partido Comunista. Este partido é o terceiro no arco parlamentar da República, e adoita ultrapassar o 15% dos votos. Nem que dizer tem que nom seguiu a deriva amável e eurocomunista de PC´s como o espanhol (IU), que hoje se dedica, entre outras cousas, a especular co solo da Naval Xixón por meio de empresas cujo objectivo inicial era "conceder umha habitaçom a quem nom a tiver". Conseqüencia dos conflitos derivados da especulaçom dos falsos comunistas, hoje hai dous sindicalistas asturianos na prisom (Cándido e Morala, da Corriente Sindical d´Izquierdes).&lt;br /&gt;Na Polónia, o governo ultraconservador apoiado polos partidos da estrema direita, prepara umha lei que forçará a confissom daquelas pessoas que tivessem colaborado co comunismo. Mesmo se fala de proibir simbologia tam socializada como a fouce e o martelo ou o rosto do Ché Guevara. Também se está a projectar a proibiçom explícita da homossexualidade. Acabarám por proibir a cor vermelha. E a rosa , e a violeta. E como tapam o verde da vegetaçom com cimento e enchem o azul do céu de fume de sabe cristo que centrais, deixarám um perfeito mundo gris. Um mundo gris mui rendível, cheio de oportunidades de negócio para a minoria capitalista, e cheio de miséria para a maioria. Umha maioria que, polo momento, está a ser subtilmente enganada, quando nom duramente reprimida.&lt;br /&gt;Temos que olhar para o mundo e actuar no espaço no que fazemos a nossa vida. É hora de começar a tecer umha rede que, num futuro seja quem de deter a barbárie capitalista. Umha barbárie que mantém mais do 80% das pessoas do planeta na mais absoluta das misérias. Umha barbárie que provoca guerras imperialistas e genocidas, como a do Iraque ou o Afeganistám. Umha barbárie que nos está a conduzir (segundo os dados das próprias instituiçons capitalistas) à completa destruiçom ambiental do planeta.&lt;br /&gt;Baixando à terra, à nossa Terra, vemos que essa barbárie destrui completamente o meio, provoca absolutos desfases urbanísticos, verquidos, violência policial, precariedade laboral e acidentes no trabalho, a destruiçom do nosso território e da nossa língua, desigualdades de todo tipo, pessoas a dormir na rua, despovoamento do rural, expólio energético, emigraçom, etc, etc, etc.&lt;br /&gt;Temos que configurar a nossa pequena rede, que se una a todas as pequenas redes que existem. Nengum político engaravatado e falabarato vai resolver todos estes problemas por nós, por muito que se declare socialista ou nacionalista galego. Estes peixes depois tenhem carrazos e chachas, despilfarram dinheiro e bens de consumo e educam os seus cativos em espanhol. Vaia coerência de galego de esquerdas !!&lt;br /&gt;O novo fascismo mundial, que defenderá o capital com unhas e dentes, tem caroutas de amabilidade para amosar nas boas ocasions. Nom se pode esquecer que o Borbom foi posto a dedo por Franco, que o PP é o herdeiro directo do franquismo e que BNG e PSOE legitimam este neofranquismo do "todo queda atado y bien atado", pedindo dureza judicial contra a dissidência.&lt;br /&gt;Quixera expressar mais estruturadamente o sentimento de urgência que nos lateja dentro às pessoas dissidentes, mas as ameaças e as agressons do novo fascismo som muitas e chovem de todas as partes. De todos os jeitos, um feixe de questons fôrom postas sobre a mesa, a modo de tutti-frutti.&lt;br /&gt;PD: temos pouco tempo. O mundo e a nossa Terra estám em perigo. Como nom espabilemos, isto nom será NUNCA MAIS como nós o conhecemos. O capital solta os seus cadelos (com perdom dos cans), os seus patéticos vassalos a soldo de todo tipo para frear a dissidência que se opom a tanta barbárie, a tanta loucura neofascista. A maioria da gente do mundo morre de fame. O Sahara sobe cara arriba. O governo manda repeler imigrantes em caiucos para que nom cheguem à terra prometida e morram no meio do mar. Nom o inventa um tolo, todo isto é científico. Aqui, os ladrons imobiliários e energéticos espóliam o país. Ficamos sem terra e sem língua. E vam-nos soltar os cans. Com perdom dos cans, reitero.&lt;br /&gt;Se estás fart@ desta merda herdada de Franco, piorada e maquilhada, se che fodem bem os atentados contra a natureza e a cultura, se desejas um mundo de povos que se respectem e de pessoas que tenham direito a existir, passa pola Fouce e fala connosco. Queremos tecer umha rede.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-120075690398758421?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/120075690398758421/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=120075690398758421' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/120075690398758421'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/120075690398758421'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/06/nos-tempos-mais-recentes-est-se.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-9166345238744053476</id><published>2007-02-12T08:35:00.000-08:00</published><updated>2007-06-24T06:03:23.331-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;Vaia jeitinho de avançar&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/RdCYQQKVXLI/AAAAAAAAAAk/N1HNd4h6wG4/s1600-h/autovia.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5030688188756483250" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/RdCYQQKVXLI/AAAAAAAAAAk/N1HNd4h6wG4/s400/autovia.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Chego à casa e atopo um jornal na mesa da cozinha. Trata-se do Avance, vozeiro do PSdG-PSOE no concelho de Ames. Na capa, a nova autovia e os lumes florestais do verám aparecem misturados alegremente, como se nom existisse relaçom nengumha entre estas duas agressons à terra da Amaía. Umha catástrofe sementada por quatro desalmados acarom dumha obra de progresso, levada a porto polos governantes do talante com o beneplácito do cabal e mesurado BNG. Sorte que os tempos de Fraga já vaiam longe!!&lt;br /&gt;Umha vez se abre o jornal pré-eleitoral aparece umha foto da fenda que abriu a autovia nos Batáns. É a mesma imagem que vê um meu amigo pola janela do seu quarto, só que com outra perspectiva. Claro que, de ser umha estampa actual, os eucaliptos das beiras desse beco estariam queimados. É de supor que a essas ratas especuladoras que soprárom os ventos dos últimos lumes nom lhes será indiferente que se construa umha autovia. Visto desde esse ponto de vista, a desfeita da que estamos a ser testemunhas poderia ser chamada progresso. O que já é cínico de mais é que tentem vender a moto nas casas da gente que sempre desfrutou dos espaços naturais que agora vam ser destruídos , quando os políticos que pregoam os benefícios da autovia nem sequer conhecem estes lugares.&lt;br /&gt;Os políticos nom conhecem in situ estas zonas. Limitam-se a traçar linhas em planos topográficos. Ou a abençoar as linhas que traçam por eles os empresários. Figérom um referendum para conhecer a opiniom da totalidade da gente? Perguntárom dalgum jeito o que pensa o povo? Eles podem ir de férias a Cancún ou Playa Bávaro. Nós desfrutamos do rio de Vilhestro depois dumha volta polo monte dos Batáns. Ou desfrutávamos. O governo que tingiu de verde a simbologia municipal pinta de asfáltico cinzento os montes e as leiras. Repovoarám os montes queimados no verám com espécies autóctones? O tempo dirá, mas eu intuo o que intuo, para além de ter escuitado algo nom sei onde.&lt;br /&gt;Nos programas e vozeiros pré-eleitorais sempre enchem a boca com programas sociais e palavras verdes. E de verde encherám o Milhadoiro, mas doutro verde alóctone, como o dos eucaliptos. E nom falo mais, que fico sem língua.&lt;br /&gt;Nom me vou estender sobre as hipocrisias e os enganos da política. Nom me dá o papel para falar do socialista e obreiro PSOE que legalizou as ETT, que amparou os GAL, que nos meteu na OTAN para guerrear contra povos irmáns e matar ao serviço dos USA, etc. Tampouco será cousa de nomear políticos do BNG que aprovárom em Vigo um destrutivo e impopular PGOM desenhado à medida da oligarquia e pactado com o PP, nem a presença destes políticos em processons de sotaina e tricórnio. É só que me repugna o governo em favor do qual votei nas passadas eleiçons municipais. Sinto-me um parvo útil.&lt;br /&gt;Porém, quatro anos servem de muito. Especialmente nestas idades nas que ando. E digo-vos que eu desta volta nom caio. É verdade que, como da outra vez , duvido se introduzir ou nom o sobre na urna. Mas, se o introduzir, levará escritos mais de quatro palavrons. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-9166345238744053476?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/9166345238744053476/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=9166345238744053476' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/9166345238744053476'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/9166345238744053476'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/02/r.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_IYjV3QKVMZk/RdCYQQKVXLI/AAAAAAAAAAk/N1HNd4h6wG4/s72-c/autovia.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-7428251423859172960</id><published>2007-02-12T08:30:00.000-08:00</published><updated>2007-02-12T08:22:34.328-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Artigo assinado por um grupo de jovens da Amaía.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Transporte colectivo já! Nom à autovia&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anunciada em Junho de 2004, a autovia Compostela-Briom apresenta-se-nos como soluçom frente ao colapso do tránsito.  Isso é o que afirmam para colar-nos o novo negócio empresarial que destrói o entorno das nossas aldeias e parróquias com formigom e mais e mais carros privados.  Mas a questom é que o tránsito nom se vai reduzir, ao contrário, será cada vez maior, haverá mais acidentes, mais velocidade e contaminaçom (sem esquecer o impacto visual e acústico).  As principais beneficiadas som, como sempre, as grandes empresas (veja-se a indústria automobilística, imobiliárias e construtoras) que botam mao dos partidos do regime espanhol (PP, PSOE) e dos que já levam anos apontando-se ao reparto do pastel chamando-se nacionalistas (veja-se BNG) junto com os meios monopolizadores da comunicaçom (TV, prensa e radio) para realizarem os seus interesses.  Algo que já vem plasmado no seu Plan Galicia, fazer da Galiza umha colónia turística e da especulaçom, mentres miles de aldeias ficam sem vida.  Para isso expropriam mais de 2000 parcelas, muitas elas de uso agrário, projectando umha autovia destrutora e desintegradora do nosso território (veja-se o caso de Urdilde).  A continuaçom da autovia, no tramo de Noia, conleva um viaducto que terá como conseqüência a liquidaçom dum importante banco pesqueiro e a alteraçom das correntes da ria ao qual já se opujo a Plataforma pola Defesa da Ria.  A necessidade de tal projecçom amolda-se ao "progreso" que nos vendem: vilas dependentes da cidade de Compostela, sem vida própria, destruiçom do nosso meio natural e da nossa identidade como povo... todo para amoldar-se à vida rápida da escravitude dos trabalhos temporários.  Ainda estamos a tempo de respostar às agressons à nossa Terra, como fixo o povo noutros tempos e lugares com todos os meios ao seu alcance.  Somos a mocidade quem nos jogamos o futuro, e quem mais sofremos a opressom do presente.  Fam-nos viver o trabalho precário com horários inumanos, a eliminaçom da relaçom com a natureza para ajeitarmo-nos ao modelo capitalista de vida (macro-discotecas, centros comerciais, urbanizaçons mostruosas) sem tempo a pararmo-nos a analisar e ponher em qüestom o estado de cousas. Por que, nom será melhor potenciar as infraestruturas e o trasnporte colectivo -diário e nocturno- em todas as aldeias e entre as vilas da comarca e nom tanta destrucçom dependendo do carro unipessoal? Nom é mais inteligente e racional o potenciamento do autocarro ecológico, do comboio de proximidades, da bicicleta?Para que gastar milhons em destruir o património rural e natural e dividir as nossas parróquias em benefício dos/as de sempre?Por que que tanta surpresa dos/as politiqueiros/as ante os incéndios nas proximidades da autovia em terreios rústicos (polo tanto nom sometidos a normativa nengumha à hora de requalificar depois de ardidos e ainda que fosse assi esta seria ignorada como em muitos casos) se é claro que respondem a interesses das construtoras e que depois che ponhem umha monolítica e colonizadora urbanizaçom tipo "Aldea Nova" às portas dumha aldeia centenária?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-7428251423859172960?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/7428251423859172960/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=7428251423859172960' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/7428251423859172960'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/7428251423859172960'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2007/02/artigo-assinado-por-um-grupo-de-jovens.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-115072156427874035</id><published>2006-06-19T05:49:00.000-07:00</published><updated>2006-06-19T05:52:44.296-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Concha Rousia&lt;/strong&gt; é escritora, vizinha de Briom e sócia da Fouce.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A caminho de Compostela, a uns dez quilómetros da cidade, há uma casa enorme no lado esquerdo da estrada que já polas cores da sua decoração exterior se pode adivinhar que é um "clube de alterne", ou como se lhe queira chamar...&lt;br /&gt;Confesso que nunca dei lido o letreiro que conformam as suas letras verticais, que de noite se iluminam com várias luzes de néon; ora bem, a forma deste rótulo é um bom indicativo do tipo de negócios que dentro se levam a cabo. O rótulo tem forma de corpo humano, que apesar de estar mutilado se reconhece como um corpo humano feminino; falta-lhe dos joelhos para abaixo e dos ombreiros para acima. Assim de cru, assim de real, fazendo ressaltar o resto das formas. Enfim, o que quero dizer é que sem parar-se a guichar, e sem mesmo ler o letreiro, que de certo terá também um nome que daria muita ajuda para adivinhar o tipo de negócios que dentro se podem encerrar, já se pode imaginar a vida, por dizê-lo dalgum jeito, que dentro se respira.Quando me detenho a botar gasolina, meio quilómetro mais abaixo seguindo pola mesma estrada, às vezes vejo algumas moças novas tratando de se comunicar com o caixeiro da tenda do pão, a água mineral, e os lambiscos. Não é difícil de imaginar as injustiças às que estas mulheres, que normalmente são se procedência centro-europeia ou africana, estarão sendo submetidas. A policia passa por diante deste tipo de locais como passo eu, que ademais sempre estão bem às vistas; e sabe o que dentro sucede, como o sei eu, mas parece não ter ordem de fechar estes lugares. Afinal aí vão os homens a desafogar-se, ou aliviar-se, e isso não pode ser tão mau, não pode ser de perigo para a sociedade. Nada importa que dentro haja pessoas retidas, sequestradas, exploradas e mesmo escravizadas. Mas algo que calma os instintos mais animais do ser humano (homem), nos momentos em que não se bota o partido de futebol pola TV não pode ser mau para o sitema.O que sim parece algo mais perigoso, e pode transformar-nos de simples "monos de carne" em pessoas pensantes, são os Centros Socio-Culturais que se começam a espalhar polo nosso país. Nestes centros projectam-se filmes que denunciam as injustiças do mundo, fazem-se exposições de arte alternativa, apresentam-se livros, fomenta-se a leitura, o teatro, a criação literária, a arte de cultivar as nossas músicas e as nossas letras, etc. etc. Numa palavra, são lugares de resistência cultural, lugares que podem mesmo resultar atractivos para os jovens, a quem, aparte dos videojogos e o futebol de sempre, pouco mais se lhes oferece. Estes lugares que podem fazer que a gente nova, e a menos nova também, dou fé, pense, e isso já não parece tão inofensivo para o sistema estabelecido. O sistema quer gente mansa, que saiba ir ao rego, que cometa actos que estão à margem da lei mas que estão permitidos. Ora bem, pensar, organizar-se, resistir... não é permitido.É por isso que detrás de cada Centro Socio-Cultural que se abre na Galiza há gente buscando o jeito de o fechar. Buscando a forma de lhe tapar a boca à juventude, e assim tapar os olhos à nossa sociedade. Mas isso, eu acho, já é impossível, estes centros, que se estão a espalhar pola Galiza, são o mais claro exemplo da vontade irredutível do nosso povo. Estes centros são autênticas células que, se não são eliminadas ao nascer, medrarão; o aparato de controlo do estado sabe isso e nós não devemos ignorar que vai fazer o que considere preciso para intentar eliminar estos lugares de resistência; sabem que esse é o frente a combater; também sabem que se não os erradicam agora, depois não poderão eliminar os seus efeitos na sociedade. Efeitos que certamente se notarão na dignificação da nossa maltratada identidade. O aparato do estado monolítico não escatimará esforços para apagar estas vozes, mentres os mais de nós dormimos corrente abaixo. Sabemos que vão usar qualquer escusa para botar o fecho; vão tentar também o desprestígio social de alguns dos seus membros fabricando operações castiñeira e o que seja preciso com tal de que isto não vá em aumento; é claro, com tanto trabalho não lhes resta tempo para averiguar que se passa nesses outros locais que mencionava eu ao começo deste artigo. Mas todos sabemos que nada poderão contra nós se não os deixamos dividir-nos, como aconteceu naquela malha em Covas, há mais de cem anos, na que eu já tenho falado... É já agora, dizer-vos que aqueles que tentaram abafar aquela malha são os mesmos que andam a tentar apagar as vozes da nossa juventude, e nós... quem caralho somos nós...?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-115072156427874035?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/115072156427874035/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=115072156427874035' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/115072156427874035'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/115072156427874035'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/06/concha-rousia-escritora-vizinha-de.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114705516050974976</id><published>2006-05-07T18:50:00.000-07:00</published><updated>2006-05-07T19:26:00.536-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/metal-vigo.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/320/metal-vigo.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;         António Mosqueira Paços&lt;/span&gt; é um rapaz vizinho de Bugalhido e aluno do I.E.S de Ames.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:14;color:black;"   lang="GL" &gt;10 MARZO DE 1972&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;-FOLGA DOS OBREIROS DE BAZÁN EN FERROL&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Ben,eu vou a falar de mortos.Mellor dito,de asasinados por terroristas,e non son precisamente socios da AVT,nin se lles recorda nos aniversarios pola televisión nin están na memoria de moitos,menos aínda no das institucións,porque son mortos esquecidos,que por sorte,aínda viven nas memorias duns poucos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/o:p&gt;O &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;10 de marzo&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt; celébrase en Galiza, como todos sabemos, o día da clase obreira galega,en base aos feitos ocorridos na folga dos traballadores dos astilleiros de Bazán,co motivo da negociación do convenio colectivo da Empresa Nacional Bazán de Construccións Navais Militares,na praza de España de Ferrol (daquela El Ferrol del Caudillo).As causas desta manifestación foron as seguintes:&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os traballadores levaban xa varios meses loitando por lograr unhas melloras salariais,unha reducción da xornada laboral a 42 horas semanais e o dereito a un mes de vacacións,a un 100% do salario no caso de enfermidade ou accidente e a xubilación aos 60 anos cun 100% do salario real,a readmisión dos traballadores despedidos por motivos políticos e un local de reunión.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/o:p&gt;Todo comezou o &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;7 de marzo do 1972.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Comunicábase ao xurado da Empresa Nacional Bazán de Construccións Navais Militares&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;o asinamento do convenio colectivo interprovincial en Madrid cando os traballadores de Bazán reclamaban a súa negociación na Galiza.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;día 9&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt; o paro na fábrica era total desde as 8 da mañá e os traballadores estaban concentrados na explanada fronte á dirección. A empresa anunciou a suspensión de emprego e soldo e a prohibición de entraren nas instalacións aos vocais xurados Manuel Amor, José María Riobó e aos enlaces Ramiro Romero, Manuel Montero, Alfonso Couce e Miguel Rei.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Os traballadores deciden en asemblea ocupar a factoría e ás 17,15 horas a policía entra por primeira vez en Bazán e carga contra os traballadores desaloxándoos. Cando saen en carreira pola porta, que era moi estreita, son recibidos por máis policía que os rodea e volve mallar neles. Prodúcense numerosos feridos por golpes e esmagamentos. Os traballadores saíron polas rúas de Ferrol coas fundas e roupas de traballo e enfrontáronse á policía, a pedradas, en diferentes saltos e cortes de tráfico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;10 de marzo do 1972&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;. Ás 7,30 horas os traballadores concéntranse ante Bazán.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Tras toparse os máis de 4.000 obreiros as portas da factoría de Bazán pechadas,estes dirixíronse pacificamente en manifestación cara o centro da cidade de Ferrol,cara a Praza de España,co pretexto de buscar a solidariedade do resto da cidade e explicar o que estaba acontecendo na factoría ao resto da poboación.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;A asemblea &lt;span style=""&gt; &lt;/span&gt;en grupo de 4.000 obreiros dirixiuse entón cara á Ponte das Pías,e ao chegaren ao cruce coa estrada de Castela foron detidos por unha compañía da Policía Armada&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;.Os traballadores armados quizais con algún pao ou pedra enfróntanse a eles uns dez minutos.Caen ao chan varios homes,e dous corpos sen vida.O resultado da confrontación son varios feridos de bala e dous mortos,Daniel Niebla e Amador Rey.Perderon a súa vida por defender os seus dereitos,por intentar mellorar a súa vida e a dos seus compañeiros,e non ían armados con metralletas,nin os restante dos 40 feridos de bala que engrosan a lista.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt; A dignidade e a valentía dos traballadores fixo que non recuasen en ningún momento; só retrocederon os seus verdugos, que montando nos seus buses deron en fuxir.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Curiosamente, ningún dos familiares dos feridos nin dos mortos nesa folga pertencen á asociación de Víctimas del Terrorismo,quizais por iso caen no olvido das institucións ‘’democráticas’’,e da xustiza.Pero Daniel e Amador foron olvidados pola ‘’democracia’’,mais non o foron polo pobo,e perviven na memoria duns poucos.Pero mentres as rúas e prazas e avenidas de España seguen levando nomes como Xeneral Franco ou Primo de Rivera...mentres nas cárceres do Estado presos son ‘’suicidados’’ ...nos traballos obreiros asasinados por carecer de medidas de seguridade...mentres na Audiencia Nacional se xulgan ideas políticas...mentres mulleres son víctimas da mala educación dada polo Estado...namentres se fan reformas laborais que perxudican aos obreiros e se subvencionan organizacións franquistas como a propia AVT ou a Fundación Francisco Franco...mentres todo iso ocorre no Estado Español,¿que se pode esperar da ausente democracia española referente á memoria histórica?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/o:p&gt;Nos días posteriores aos sucesos,a solidariedade entre os obreiros difundiuse por toda Galiza,estendéndose os paros a outras factorías e a poboación respondeu dando mostras de apoio ás familias dos represaliados.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Así, &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;o día 11&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;, pararon Vulcano, Citroën, Barreras e Censa dúas horas. Organizáronse colectas nas fábricas, malia a represión e ameazas por parte dos mandos intermedios (en Citroën púxose un porteiro en cada portal de entrada das naves para non permitir entrar a ningún traballador que non levase asinado un pase polo contramestre; négase o paso aos obreiros máis “problemáticos” a outras naves da factoría).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;O día 13&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt; seguen os paros en Citroën, Freire, Refrey, Reyman, Barreras, Censa, Ascón (Rios). Nalgunhas a folga é dunhas horas e noutras de toda a xornada. En Vulcano hai peche patronal a todo o persoal de Factorías Vulcano fóronlle pechadas as portas da empresa o luns día 13. Ese mesmo día formáronse na porta piquetes que percorreron todos os estaleiros da cidade solicitando a solidariedade.&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tamén en Vigo se viviu un conflicto sociolaboral de grandes dimensións.As reivindicacións obreiras, que comezaran ó amparo da renovación dos convenios colectivos no ano 1971, culminaron, despois dun proceso de crecente conflictividade laboral que se agudizará despois dos acontecementos de Ferrol, coa folga xeral sostida durante quince días en &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;setembro de 1972&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;. As demandas eran as mesmas que en Ferrol: reducción da xornada laboral, readmisión dos despedidos...; poren como antes en Ferrol, a intransixencia dos empresarios e a represión exercida sobre os líderes sindicais saldouse co despido de cerca de 400 traballadores pertencentes ás principais empresas de Vigo: Citroën, Vulcano, Barreras, Censa, Álvarez..., entre os que se atopaban obreiros que pertencían ó colectivo Galicia Socialista.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="GL"&gt;&lt;span style=""&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Finalmente &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;o 21 de marzo&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;,as portas da factoría Bazán abríronse,e os obreiros tiveron que traballar baixo vixilancia policial,e coa ausencia de 160 compañeiros despedidos máis 45 detidos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="GL"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/o:p&gt;Pódese afirmar que no marzo ferrolán e no setembro vigués do 1972 produciuse a máis importante mobilización obreira da época franquista en Galiza. É precisamente neste período cando comeza a xestarse o sindicalismo de dirección galega que, dous anos máis tarde, tomaría forma organizada na constitución do Sindicato Obreiro Galego (SOG).&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O acontecido en Vigo e Ferrol (Ferrol e Vigo son os núcleos principais onde se focaliza o desenvolvemento industrial. Ferrol, construcción naval; Vigo, industria do automóbil e auxiliares, que veñen reforzar a tradicional industrial do naval) situaba a estas dúas cidades&lt;span style=""&gt;  &lt;/span&gt;na vangarda das loitas laborais na España dos anos finais do franquismo, sintonizaba co que estaba acontecendo a un nivel internacional: o fortalecemento das forzas progresistas e o aumento da conflictividade social. Así están as mobilizacións dos anos sesenta y setenta dos metalúrxicos italianos, os obreiros franceses, os metalúrxicos e mineiros alemáns, os mineiros británicos e en xeral, o aumento dos conflictos sociolaborais na maioría dos países occidentais.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isto foi o que pasou o &lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;10 de marzo&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;,día da clase traballadora galega,resumidamente.A fin de contas,eu non sei o que celebran,se o aniversario da morte dos traballadores ou a celebración dunha maior submisión cada vez,pois a clase traballadora galega existe dende hai moito tempo.Eu doulle todo o meu respeito a aqueles obreiros de Bazán que lle deron un bo susto ao franquismo,á dictadura,a Franco,en pleno centro do Ferrol do Caudillo.Custou vidas e feridas e sufrimento en moita xente,saberao mellor que ninguén as propias víctimas,as familias dos propios implicados.Imaxino o medo vivido no momento e comprendo perfectamente que se calmasen os suburbios.Todo o mundo aprecia a súa vida e para poder vivir,había que traballar.Mais preguntome que houbese pasado,se os ánimos non se viñeran abaixo,se os berros fosen cada vez máis fortes,as pedradas mais numerosas,e os obreiros,cada vez máis.Preguntome se matarían a un cento.É probable.Eles fixeron todo o que puideron,mesmo sacrificando dous compañeiros.Quizais moitos deles pensen que foi algo inútil,algo que cobrou máis do que deu.Eu diríalles que ningún acto de resistencia é inútil.E que non todo o mundo esquece ás verdadeiras víctimas.Para min,non son mortos esquecidos...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;    &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:14;"  lang="GL" &gt;Feitos históricos previos a 1972&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1940&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Comeza a súa actividade a guerrilla galega contra Franco.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1943&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Fundación de FENOSA.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1944&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Constitución do Consello de Galiza en Montevideo (Goberno de Galiza no exilio).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1944&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Castelao publica o Sempre en Galiza.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1946&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Morte do guerrilleiro Manuel Ponte. Publícase o número 1 de El Guerrillero.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1947&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Otero Pedrayo emprega o galego nun acto público en homenaxe a Lamas Carvajal.Folga en Astano e na Bazán, neste caso polo tema do aceite.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1950&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Fundación da editorial "Galaxia", que publicará libros en galego.Daniel Castelao morre no exilio en Bos Aires.1951&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;Execución do guerrilleiro Benigno Andrade "Foucellas".&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1954&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Morte do guerrilleiro "Pancho" perto de Pontedeume.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1956&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Primeiro Congreso da Emigración Galega en Bos Aires.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1958&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Instalación da empresa 'Celulosas de Pontevedra'.Nacemento en Madrid do grupo 'Brais Pinto'.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1959&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Primeiro Congreso da Emigración Galega, celebrado en Bos Aires.Fundación da Asociación Cultural 'O Galo' en Santiago de Compostela.Primeiro número da revista 'Vieiros', editada pola emigración galega en México.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1960&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Conflito en Álvarez, tema muller, participaron vellos militantes da CNT.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1961&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Secuestro do 'Santa María', baixo a dirección de Pepe Velo á fronte dun comando galego-portugués.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1962&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Protesta dos labregos de Mazaricos contra a concentración parcelaria.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1963&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Constitución do 'Consello da Mocidade'.Nacemento de 'Edicións do Castro'.Fundación da Asociación Cultural 'O Facho', na Coruña.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1964&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Fundación da Unión do Povo Galego (UPG), na Ponte da Rocha en Compostela.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1965&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Fundación da Asociación Cultural de Vigo.Morte do guerrilleiro "O Piloto", a mans da Garda Civil.Fundación do Partido Socialista Galego (PSG).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1966&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Nacen as Comisións Obreiras de Galiza. Conflicto dos aprendices na Bazán.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1967&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Morte do guerrilleiro "O Curuxas". Conflicto na Pybse de Ferrol, despedimento de traballadoras, contan co apoio de Bazán. Teñen éxito.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1968&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Mobilizacións estudantís en Compostela. Xogos florais do idioma galego en Bos Aires.Constitución do Partido Comunista de Galiza (PCG).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1969&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Conflito na empresa Álvarez.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="margin-left: 70.8pt;"&gt;&lt;b style=""&gt;&lt;span style="color: rgb(153, 51, 0);font-family:Verdana;font-size:10;"  lang="GL" &gt;1971&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=";font-family:Verdana;font-size:10;color:black;"   lang="GL" &gt;-Mobilizacións contra a cota empresarial agraria.Creación do Instituto da Lingua Galega (ILG).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="GL"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(*)A fotografia corresponde a umha mobilizaçom da folga do metal em Vigo (Maio do 2006)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114705516050974976?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114705516050974976/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114705516050974976' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114705516050974976'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114705516050974976'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/05/antnio-mosqueira-paos-um-rapaz-vizinho.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114668014021271182</id><published>2006-05-03T11:06:00.000-07:00</published><updated>2006-05-03T11:15:40.216-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/mundofalso.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/320/mundofalso.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Alba G.Noia&lt;/strong&gt; é vizinha de Vilhestro e fai parte da associaçom.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;ALÁ VAI O NADAL!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Alá vai o Nadal! A Igreja celebra nessas datas o aniversário do nascimento de Cristo e encarrega-se de lembrar-lhes a todos os seus fiéis o amáveis e bondadosos que devem ser, tanto com ela como com os demais.&lt;br /&gt;Si, a mesma instituiçom à que vemos o resto do ano adoptar posturas claramente reaccionárias (lembre-se a sua reacçom perante o matrimónio homossexual, por exemplo) torna-se numha explosom de generosidade e caridade.&lt;br /&gt;Mas nom é a única que se monta no carro. Numerosos indivíduos, presos da boa vontade, som capazes de ceder umha porçom do seu salário e um sorriso enlatado a cámbio da satisfaçom de ficar como um verdadeiro solidário. Será essa mesma satisfaçom a que sintem muitos deles ao empregarem pessoas em pésimas condiçons de trabalho; ao colaborarem no assovalhamento de povos e culturas inteiras ou ao tacharem dia tras dia de procuradoras da sua situaçom a essas três pessoas que dormem cada noite no caixeiro de debaixo da sua casa? Alguns seguro que si; outros suponho que singelamente som vítimas dessa onda de hipocrisia amplamente espalhada , entre outros, polos meios de desinformaçom.&lt;br /&gt;E é que nestas datas os meios estám realmente ocupados: nom lhes chega com publicitar as ONG´s e disponhem-se a abraiar-nos com um amplo abano de possibilidades. Entre as grandes triunfadoras está o lazer infantil: bonecos para as nenas, carros para os nenos...Às nenas segue-se a dirigir umha doce e maternal voz feminina, outorgando-lhe um papel passivo baseado no cuidado da prole e a iniciaciaçom à procura da beleza (ou antibeleza, segundo se mire). E ainda que ultimamente se leve muito o de enfeitar com umha figura infantil masculina os anúncios do Nenuco segue sendo isso, un puro objecto ornamental. Pola contra, aos nenos dirige-se umha voz masculina e enérgica que os invita a criarem aventuras de índios e vaqueiros ou a competirem num rallie.&lt;br /&gt;E saltam os olhos d@s nen@s, todos à rua a polo mellor joguete (leia-se também perfume ou radiocassete). Dispara-se a febre consumista e a conta corrente vai-se baleirando mentres o Nadal mostra a sua verdadeira faciana.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114668014021271182?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114668014021271182/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114668014021271182' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114668014021271182'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114668014021271182'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/05/alba-g.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114100677429167092</id><published>2006-02-26T18:17:00.000-08:00</published><updated>2006-05-03T10:55:40.200-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/merdademundo.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/320/merdademundo.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;&lt;span style="FONT-WEIGHT: bold"&gt;POLO FIN DA IMPUNIDADE INMOBILIÁRIA&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="FONT-WEIGHT: bold; TEXT-ALIGN: center" align="center"&gt;Pedro Alonso&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;No pasado mes de decembro, nun prédio próximo ao lugar dos Loureiros, na estrada que vai de Bertamiráns a Portomouro, tivo lugar un dos casos máis frecuentes de desorde urbanístico, falta de control das actividades das empresas inmobiliárias e impunidade frente á lei. O verquido indiscriminado de entullos, terra e pedras que a empresa Mahía efectuou neste prédio sepultou un tramo do rego dos Loureiros, un pequeno río que vai dar ao río dos Pasos, o que cruza Bertamiráns antes de se xuntar co Sar. A citada empresa estaba executanto os traballos de esplanación dos terreos onde se construirá a urbanización Pedra Dourada, no lugar da Ventosa. Como a terra e as pedras que tiraba de alí os había que depositar nalgún sítio e dispuñan desta propriedade nas proximidades, pois alí levaron toneladas de material que acabaron invadindo o mesmo cauce do rego. Esta situación non é nova, pois uns aterros similares no mesmo lugar xa foran denunciados ante o SEPRONA da guarda civil hai case catro anos, cando se executaban as obras de outra urbanización. Da a casualidade ou a causalidade de que a urbanización da Ventosa foi licenciada polo concello de Ames despois dun enorme esforzo de revisión que deu lugar a que o proxecto inicial de 105 vivendas se rebaixase, afortunadamente, a tan só…., 97.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;Este caso podemos entender que se produza habitualmente no contexto dun governo municipal do PP. Pero teríamos que ser mui inxénuos para interpretar que tan só por razóns de falta de axilidade ou de rodaxe do novo governo, se poidan cometer delitos ambientais como o descrito. A realidade debe interpretarse nun contexto concreto, no que imperan unhas condicións mui determinantes que favorecen a proliferación deste tipo de situacións. Trataremos de esbozar cál é ese contexto concreto que se da na área próxima á capital do país, pero antes deteremonos un pouco en Vigo.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;É coñecida a evolución urbanística e demográfica experimentada por Vigo nos últimos cincuenta anos. Un crecimento urbanístico desordenado que ocasionou a perda dun enorme património arquitectónico e unha visión desolada, caótica e perturbada do perfil urbano, criando múltiples desencontros co seu entorno natural e definindo un novo perfil sumamente agresivo e contraposto, en contínuo claro-escuro, con espazos simbólicos e modélicos xunto a outros que son a expresión máis cincenta do carácter desta cidade. Mais todo o rebúmbio urbanístico deses decénios deu en criar un poderosísimo entramado inmobiliário, onde os intereses das empresas da construción, dos transportes, das cimenteiras, etc., van da man cos dos grandes xerifaltes do negócio inmobiliario. Agora non é só Vigo, senon Gondomar, Nigrán, Baiona, Redondela, Pazos ou mesmo Moaña, Cangas e Bueu. Como un monstro desbocado, o empório inmobiliário precisa de solo para urbanizar ou de solares vellos onde edificar novas vivendas. A insustentabilidade do modelo demostra-se con novos despropósitos e ideas peregrinas como a nova ponte da autoestrada no estreito de Rande, a suposta necesidade de facer un novo encoro de abastecimento de água para Vigo ou esa tolémia de furar medio Vigo para meter o comboio de alta velocidade. O enriquecimento duns poucos non ten freo. Albiscar só un pequeno pedazo da realidade inmoral que arrodea ese mundo pode poñer a proba a calquera. As operacións inmobiliárias especulativas son pan de cada día e fechan-se grandes negócios e pelotazos que reportan cantidades astronómicas a investidores de todo tipo de calibres e pelaxes. Se tes 40 millóns de pesetas e contas cun bó padriño, en tres anos podes tirar cen millóns, e agardando outros dous aniños podes ter no bote até 200 millóns (mais ben o seu equivalente en euros). Co apoio político, traducido en normativas e ordes urbanísticas permisivas, multitude de carreiras fulgurantes teñen desembocado en fortunas poderosas, empresas pantasma, blanqueo de diñeiro e todo un universo de negócios e operacións inconsistentes ás duas beiras do río Miño.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;A chegada da capitalidade para Santiago de Compostela permitiu iniciar un significativo e sostido crecimento demográfico e urbanístico nesta cidade e nos concellos periféricos. A política urbanística do ex alcalde Estévez, arquitecto él, tiña duas faces ben distintas. Baixo a aparente e restritiva máxima do control urbanístico, que se traducía en non habilitar novas superfícies urbanizables para vivenda, podería agacharse a connivéncia coa especulación e o crecimento desenfreado en concellos como Ames, Teo, Brión, Boqueixón ou Oroso. Grandes urbanizacións &lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;como as de Aldea Nova, Os Ánxeles, Cacheiras, etc., comezaron a agromar por toda a redonda. En 15 ou 20 anos criou-se un pequeno sistema de operacións inmobiliárias e urbanísticas, ligado e sustentado íntimamente polo poder municipal do Partido Popular. O crecimento urbanístico xerou emprego e toda unha série de lealdades e estómagos agradecidos. O movimento de “maletíns” desde Bertamiráns cara Ames chegou a ser motivo de ironía e retranca, que é unha forma mui útil para contar as verdades sen dicir nada e sen faltar-lle á própria verdade. &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;Mais a aparición de todo ese pequeno império tamén supuxo o surximento dunha poderosa influéncia social, cunha probada capacidade para negociar, presionar e renegociar acordos urbanísticos con concellos de tendéncia política adversa ou, polo menos, non tan favorável como a dos governos amigos. A existéncia dun colectivo social numéricamente importante que depende económicamente do mantimento da actividade especulativa converte-se nun argumento de grande eficácia cando se establece o diálogo institucional. E iso é mui grave, porque supón o triunfo dos sectores acomodados, socialmente apartados das regras do xogo para se forxar as metas do éxito socialmente aceptadas. Como ten escrito o psiquiatra Ramom Muntxaraz, o "mandato moral de ter éxito é o que exerce a presión social para seguir as metas do sistema por calquer meio, sexa lícito ou ilícito". E nun sistema social extremadamente competitivo como o da presente economía neoliberal e globalizante, promocionan-se aqueles indivíduos que logran alcanzar as metas sociais do éxito, ben através de medios lícitos institucionalizados ou ben por fóra dese conxunto de regras, aproveitando un entramado escuro situado no borde da ilegalidade ou claramente fóra da lei. O própio sistema encarrega-se de dotar de certa aceptación ese tipo de tránsito.O mesmo ex conselleiro López Veiga ocupou-se de sinalar algúns membros do seu partido como auténticos tabeiróns dos negócios suxos…, mais esqueceu precisar para quén traballaban.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;Porque aínda que carecendo de provas irrefutáveis sobre este particular, o certo é que algunha das empresas máis poderosas de entre o sector inmobiliário na Amaía, medraron baixo o &lt;i&gt;paraugas&lt;/i&gt; &lt;i&gt;popular&lt;/i&gt;, beneficiaron-se dun tratamento de favor frente outras empresas, efectuaron operacións especulativas contando con informacións privilexiadas procedentes de personaxes políticamente ben situados e, finalmente, proporcionaron suculentos dividendos e bens mobles a eses personaxes. Incluso se suspeita que certas accións incendiárias que afectaron a terreos a monte puideron ter como principal obxectivo a negociación á baixa do prezo de venda deses terreos e para a súa posterior conversión en solo urbanizável.&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;En definitiva, todo un conxunto de actividades realizadas presuntamente fora da legalidade son ou foron amparadas por un sistema socio-político e uns partidos governantes carentes do poder ou a iniciativa reais para mudar a situación de infiltración económica e domínio real que se exiben desde estes pequenos empórios. Se estamos en desacordo co proceso de erosión e desmonte que sufren os poderes públicos e que se evidenciou na limitada capacidade de reacción das diferentes administracións públicas no caso Prestige, debemos reforzar esa capacidade traballando para que a empresa privada non siga campando como Atila através dos nosos páramos, &lt;span style="font-size:+0;"&gt;&lt;/span&gt;desfalcando e destruindo o património, coa escusa dos postos de traballo.&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114100677429167092?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114100677429167092/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114100677429167092' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114100677429167092'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114100677429167092'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/02/polo-fin-da-impunidade-inmobiliria.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114055212390600073</id><published>2006-02-21T11:40:00.000-08:00</published><updated>2006-05-03T10:37:02.706-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/5128.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/200/5128.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Hadriám Mosqueira Paços &lt;/strong&gt;é um moço vizinho de Bugalhido membro da Fouce de Ouro, ele foi um dos detidos o passado 14 de Novembro junto com outros/as 10 independentistas por formar parte da organizaçom política juvenil &lt;a href="http://www.ami-gz.org"&gt;AMI (Assembleia da Mocidade Independentista).&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como se dum pesadelo se tratasse, o 14 de Novembro pola manhá guardias civís encarapuzados petavam à minha porta e detinha-me, nessa mesma manhá detinham também a outr@s 10 companheir@s independentistas dentro da chamada “Operaçom Castinheiras”, baixo a acusaçom de associaçom ilícita, danos, desordens públicas e apologia do terrorismo.&lt;br /&gt;Num primeiro momento levarom-nos ao quartel da Guardia Civil em Compostela, onde pudem fazer-me umha ideia do ocorrido. Ali nos metérom num calabouço individual de pequenas dimensons cumhas condiçons higiénicas deploráveis e sem nengum tipo de direito (as mesmas condiçons que mantivemos nos tres dias que durou a detençom). Horas mais tarde vinherom buscar-nos a cada um/ha de nós para fazer um “registo” nas nossas casas: levárom-me todo,desde documentos até apontamentos de classe, chaves da casa, os 200 euros que tinha eu aforrados do meu curro e os 400 que tinha das finanças da Fouce de Ouro. E nom só a mim: centros sociais como a Gentalha do Pichel, a Revolta e a Esmorga em Ourense fôrom saqueiados, assi como as casas e mesmo algum centro de trabalho do resto &lt;a href="mailto:d@s"&gt;d@s&lt;/a&gt; detid@s em Compostela, Vigo, Ourense e Lugo. Em total, mais de 9000 euros e ordenadores, bens pessoais e nom pessoais...que sabemos que nom vam ser nunca devoltos. À vez,e segundo pudem saber depois, os meios de comunicaçom oficiais como El Correo Gallego blasfemavam com mentiras tentando justificar a operaçom fascista dos guardias civís, publicavam fotos, os nomes e apelidos... É triste, mais foi meiante eles como se enterárom @s familiares, mediad@s pola mentira, pechad@s eles/as também entre a ignoráncia e o insulto. E mentres nós, sem saber que ia ser de nós: o primeiro dia à Corunha: fotos, interrogatório,chantagens, condutas discriminatórias connosco... a primeira noite,à madrugada, levárom-nos para Madrid. Os rapazes fomos num furgom especial que se utiliza para estes casos: celas individuais de 1x1 metros, sem janelas e algemad@s durante 8 horas, até que chegamos à Direcçom Geral da Guardia Civil. Baixamos, empurrons, ameaças, cabeça abaixo, olhos pechados, muita presa, ruidos estranhos, e cada um/ha para umha cela cumha cama e umha luz ténue. Eramos observados em todo momento mediante as rendijas das portas pol@s encarapuzad@s: aos rapazes mandarom-nos estar toda a tarde de pé, contra a parede; às rapazas entravam-lhes na cela pola noite e comiam-lhes o tarro. Ali passamos todo um dia que legalmente se podia alongar a dous mais, a noçom do tempo perde-se, nesses intres estás reduzido ao mandato d@s teus don@s,se che dam de comer, comes, se che deixam durmir dormes, se che deixam ir ao banho, levam-te e observam-te. Algum/has de nós escoitamos também berros dumha rapaça que semelhava estar sendo torturada, podiam ser gravaçons, podia ser umha companheira, podia ser outra, testimónios nom faltam: há miles,denunciados publicamente mas silenciad@s a maior parte das vezes. Ao dia seguinte, ao fim, levárom-nos à Audiência Nacional,órgao criado especialmente para a perseguiçom política. E ali rematárom soltando-nos, sem quartos nem nada, ali em Madrid.&lt;br /&gt;Semanas depois, detiverom ainda a outro rapaz em Ourense e detiverom de novo em solitário a umha companheira de Ourense acussada de fazer umha acçom contra umha minicentral em construcçom. O caso enviarom-no a um Juzgado de Compostela, caendo "casualmente" em maos dum juiz especialmente retrógada: Miguez Poza (já conhecido por nós),que o voltou enviar para Madrid. O 15 de Fevereiro era detido dentro da mesma operaçom um moço em Ferrol acussado de editar umha web agora clausurada (emgalego.tk) que promovia o boicote com ovos laranjas à espanholizaçom. Nós seguimos coa obriga de ir assinar cada 15 dias.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A minha intençom com este artigo nom é dizer: que pobrinho sou, mira o que nos passou, porque nom se trata disso. Conhezo desde há anos a natureza deste Estado que governa as nossas vidas, deste sistema colonial que n@s ata ao povo galego a um futuro de miséria e destruiçom, conhecia já os métodos que utilizam contra toda dissidência (o que nos figérom nom é comparável como o que vive um pres@ FIES-também chamado cárcere dentro do cárcere-), conhecia que neste país berrar Galiza Ceive! organizar-se, luitar e tentar construir umha sociedade alternativa e justa está perseguido, marcado, assinalado por especuladores, caciques, curas... Nom nos consideramos inocentes se denunciar conseqüentemente a violência que sofremos: precariedade laboral, repressom policial, destruiçom do nosso meio ambiente, guerra imperialista, machismo, a deturpaçom e impossiçom sobre o nosso idioma... é delito. A nós detivérom-nos com a excusa de sermos da Assembleia da Mocidade Independentista, quando nom somos mais que umha organizaçom política de jovens, cousa que entra (ou entrava) dentro do que Espanha diz (ou dizia) permitir. Com a Lei de Partidos aprovada polo PP e os seus colaboradores isso cambiou, e agora (como na ditadura) reunir-se e expresar as ideias pode ser ilegal. Vinherom a por nós porque molestamos, porque para o Estado uniformador e capitalista no que vivemos molesta a existência dum movimento social nacionalista. Por isso atacárom e atacarám no futuro a qualquer expressom de dissidência, na qual entram os centros sociais e associaçons culturais como esta Fouce de Ouro, por querer construir um país novo sem caer no controlo do poder projectando o futuro dum jeito livre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde aqui quero agradecer o apoio de toda essa gente que se solidarizou e estivo na rua connosco, que apoiou a nossa luita dalgumha forma e nom se deixou calar por esta ditadura mediática, por este circo bipartidista (PP-PSOE) no qual sempre ganham os mesmos (se lhes deixamos).&lt;br /&gt;A quem segue com a sua vida normal, consumindo e consumindo-se sem sabê-lo, a quem crê todo o que lhe metem polos olhos, a quem nom se qüestiona nada, recomendo-lhe, polo menos informar-se antes de tomar posiçom.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="mailto:senlheirogz@gmail.com"&gt;senlheirogz@gmail.com&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114055212390600073?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114055212390600073/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114055212390600073' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114055212390600073'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114055212390600073'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/02/hadrim-mosqueira-paos-um-moo-vizinho.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114048301619355008</id><published>2006-02-20T16:37:00.000-08:00</published><updated>2006-02-21T11:20:01.226-08:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Pedro Alonso é &lt;/strong&gt;biólogo&lt;strong&gt;, &lt;/strong&gt;activista da associaçom ecologista erva, vizinho de Ames e membro da Fouce de Ouro.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;A ESPIRAL CRESCENTE DO LUME&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assistimos neste último verám a umha autêntica catástrofe ecológica, económica e social que ameaça em levar por diante essa pequena parcela de poder nacionalista que é a Conselharia do Meio Rural, na que algumhas pessoas teimam em acreditar afervoadamente no seu potencial revolucionador do nosso agro e dos nossos montes. E ameaça em fazer saltar em pouco tempo  esta Conselharia  porque se a luita contra o lume fracassa o próximo verám, estará fracassando um colectivo que durante anos criticou sistematicamente umha determinada política florestal e de combate do lume. O desafio é terrível. De forma lamentável, todos os anos umha vaga de lumes percorre o país, às vezes convertendo as nossas serras num ronsel de fume que envolve aldeias, vilas, estradas ou mesmo rias inteiras. Este ano, no mês de Agosto, ardêrom mais de 35.000 has. só em três semanas. Articulistas da mais diversa pelagem teorizárom sobre este drama, e mais de algumha destas plumas recolhia e amplificava a hipótese de que a maior parte dos lumes som provocados por gente desequilibrada, solitária, sem meios para se valer num entorno que se volveu hostil ou, polo menos, que se transformou em algo que se abomina por ser a antítese do monte limpo e trabalhado que esta gente teria conhecido na sua mocidade. Sem lhe restar peso a esta hipótese, que mui provavelmente explica umha boa parte dos lumes, existe umha fracçom destes da que as brigadas de investigaçom de incéndios nom acabam de clarificar as causas. Esses lumes, que prendem em determinadas circunstáncias e lugares, poderíamos associá-los com esses incendiários “profissionais” que pouco a pouco vam aparecendo, ou com esses outros vinculados com o próprio serviço de extinçom, ou com os que já levam em prisom mais de dous anos e ainda nom se aclarárom as motivaçons que levárom a umhas pessoas que nom encaixam no perfil do desequilíbrio a prender-lhe lume ao monte. É lógico manter o operativo contra os incéndios quando já estamos de cheio na luita. É lógico pensar que hai que reforçar o serviço contra incéndios para fazer frente ao lume o ano que vem. Mas numha batalha que só se vai ganhar mantendo umha política coerente a meio e longo prazo, encontrando numerosos e sérios atrancos e adversários, som necessários determinados movimentos que persigam convencer a cidadania de que o governo trabalha todo o ano na luita contra o lume, e nem só nas primaveras calorosas ou no mais quente do verám. Agora mesmo já tinha que ter feito algo esta Conselharia. Um foro de discussom, umha visita do conselheiro às instalaçons de empresas de desintegraçom que agora mesmo estám a mercar centos de toneladas de madeira queimada, um acordo com nom sei que universidade ou instituiçom para esculcar os nossos montes desde um satélite…., algo. Esta Conselharia deve estar permanentemente alerta e fazendo algo. Nom se pode permitir dar a impressom de estar a dormir. Isto seria umha temeridade, porque é deixar o governo do barco em maos da casualidade ou da eficácia dos adversários. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Historicamente, tem-se-nos negado a condiçom de país rico e atribui-se-nos, polo contrário, o arquétipo de sociedade subsidiada e pobre. Porém, a realidade é que os recursos naturais que esta terra oferece poderiam situar-nos, em condiçons políticas adequadas, numha situaçom privilegiada no contexto das naçons ibéricas. Terra adentro, nos nossos eidos e nos nossos montes, ao igual que no nosso mar, também existiu e existe umha grande variedade de recursos para nos enchermos de quartos a pouco que saibamos aproveitá-los ajeitadamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            E isso é assi porque habitamos umha terra mui velha, lambida durante milénios polas águas do céu e o bafo do mar. Umha terra tam erosionada que até lhe falta a matéria orgánica de seu, de maneira que a nosa gente labrega, para ter boas colheitas, sabia transformar  a farturante lenha dos nossos montes em abono divino, contando para isso com o contributo insubstituível da nossa fazenda pecuária. Com esse estrume apanhado das caeiras e as esculcas, enriquecido nas cortes e sabiamente incorporado às leiras, estávamos em posiçom privilegiada para orbitar nas mais elevadas alturas da agricultura ecológica europeia. Ademais, nas contornas das agras e lameiros, nessa terra escura e balorenta, onde se fundem as raízes da nossa frondosidade autóctone, alimentava-se o medre das mais valiosas madeiras nunca vistas. Umha espessura para os sentidos, onde se podiam apalpar os vapores da nossa mitologia. Já se tenhem comparado aquelas nossas fragas com as de Brocelianda e Tintagel, e a Grande Fraga de Tagen Ata nom é senom umha lembrança daquelas selvas galaicas.  Mas, no mundo prático e monetário da economia, essas massas florestais seriam como as hoje existentes no Jura francês ou no Spessart germano, onde os milhons medram nada mais cortar um desses carvalhos monumentais. Nas encostas e planaltos serpenteavam as greas milenárias entre os penedos, chamadas a cumprir o seu puntual pacto de entendimento com a humanidade galega nos valados centenários que aqui chamamos curros. Milheiros de vacas sobiam aos montes ao quecer a primavera, desde O Suido até a Queixa, Sam Mamede, Os Ancares ou Trevinca. E a veceira ajuntava as aldeias para repartir os labores do pastoreio das ovelhas e cabras galegas.  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Agora que lembramos e imaginamos esse mundo nom tam antergo, perguntamo-nos como pudemos chegar a este tempo presente, no que a nossa terra se nos apresenta esvaziada do seu cerne, condenada a arder no lume que prendêrom ou deixárom prender os seus filhos, esforçando-se para  nutrir  seiva alheia e, novamente, sentenciada a volver a essa pira colosal que se acende todos os veráns. Como um Sísifo telúrico, a Nossa Terra peregrina com as suas amarguras ascendendo por umha encosta cheia de pelouros e, de cada vez que alvisca o seu passado, se precipita ao abismo para doutravolta erguer-se, enfrontar o seu destino e volver a cair. Tal como aparenta conduzir-se o seu povo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            É que nom existe alternativa para essa trágica realidade que ano tras ano coloca um interrogante acerca da nossa hipotética perturbaçom mental massiva e colectiva? Foi o nosso um povo que praticou tradicionalmente a pirocultura ou bem um povo que pretendem esmagar mediante piroclástia? Para contestar rotundamente estas perguntas precisaríamos um nível de análise e precisom que nom dispomos nestas humildes folhas da Fouce. Mas tentaremos descrever o cenário principal onde se interpreta este drama, identificar o reparto de artistas e compreender minimamente o guiom da obra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            A história desta mudança radical começa com aqueles magníficos bosques reduzidos já a umha minguada representaçom por mor do passo dos séculos e das necessidades básicas da nossa sociedade. Aproveitados até a extenuaçom para criar pastos ou para abrir novas zonas de cultivo, alcançam a metade do segundo milénio da idade moderna conservando ainda a sua esgrévia figura, recortando-se no perfil das montanhas e abraçando as lombas e valgadas que descem aos vales. Nesse tempo, as cortas ordenadas polos distintos monarcas espanhóis para  construir e manter o que daquela foi a maior esquadra militar dos mares levou a grande parte daqueles bosques à desapariçom. Estas grandes embarcaçons seriam denominadas mais tarde como os “bosques flotantes”, pois em cada un deles viajavam os cernes de centos de sobérbios carvalhos e castinheiros galegos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Mais tarde, outras necessidades do progresso imperial conduzírom a nossa floresta a umha situaçom ainda mais depauperada. A fundiçom do ferro fijo-se com carvom, que se obtinha da corta das árvores, a abertura dos caminhos de ferro também pedia travessas, que se obtivérom também destes últimos grandes carvalhos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Finalmente, é num tempo de dominaçom absoluta, quando mesmo as palavras estavam proibidas, quando se inicia o desenlace da velha história e começa a construir-se a nova. O modelo económico da autarquia franquista desenha un futuro forestal situado nas antípodas do modelo tradicional. Concebem-se os nossos montes vicinais como grandes espaços de propriedade indefinida, sorteiam-se ou ignoram-se os vínculos da propriedade comunal e invadem-se os pastos e os montes para o fomento sistemático da silvicultura industrial, mui de moda polo recente descobrimento da desintegraçom da madeira para a fabricaçom de taboleiros ou de celulose industrial. A tudo isto une-se-lhe umha planificaçom económica que contempla as cidades como grandes focos de industrializaçom e o mundo rural como vasto espaço fornecedor de mao de obra barata. Na nossa terra, este processo executa-se pola via da violência, e dúzias de montes vicinais som tomados polo Património Florestal com o apoio das forças repressoras. E é na Galiza onde o “milagre florestal” franquista adquire umha verdadeira dimensom trágica. Milhares de pessoas mobilizam-se para defender os seus direitos tradicionais e a sua forma de vida. Centos delas som repressaliadas e dúzias morrem abatidas polo benemérito corpo da Guardia Civil. A falta de perspectivas económicas, o desarraigo e a emigraçom conduzem ao abandono sistemático das aldeias, dos montes e do mundo rural. Entre os decénios de 1950 e 1960 deixam Galiza centos de miles de pessoas.   &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            A depressom demográfica do rural traduze-se no abandono das actividades e aproveitamentos tradicionais, as produçons da agricultura e a gadaria caem em picado, os vínculos horizontais que se estabeleceram entre o “monte” e o “agro” vam esmorecendo. A falta de gente que trabalhe e roce a lenha das encostas e valgadas conduz em pouco tempo ao medre sistemático das matogueiras. Os eidos que se vam abandonando arredor das aldeais forestam-se com espécies de crescimento rápido, altamente combustíveis. Por outro lado, inicia-se a progressiva mas imparável entrada de um agente distorsionador que iria cobrando enorme influência sobre o rural. A Empresa Nacional de Celuloses vai ir substituindo de facto a política florestal executada polo Património Florestal do Estado, organismo encarregado a partir dos anos 40 e 50 de pôr os montes ao serviço da indústria florestal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Conjuntamente com Portugal, mas também em cenários situados mais longe, como Astúrias ou Cantábria, Huelva ou a Extremadura espanhola, Galiza experimenta umha massiva eucaliptizaçom para fornecer de matéria prima barata as factorias de ENCE. Esta empresa, junto com as celuloses de Portugal, irám-se constituindo em verdadeiros empórios com produçons ingentes de pasta de celulose para o mercado europeu. Todo o terço norte de Potugal situado por baixo dos 700m irá progressivamente ocupando-se por eucaliptos até contabilizar na actualidade mais de 700.000 hectares. Na nossa terra, o último inventário florestal cifra em mais de 170.000 as hectares puras de eucalipto, mas a realidade é que entre massas puras e dominadas, esta espécie é a principal em mais de 330.000 has.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            No caso galego, as produçons vam associadas a umha situaçom caracterizada pola multifragmentaçom da propriedade, de maneira que para que o fornecimento da madeira seja fluido, se precisam efectuar centos de operaçons de compra-venda de parcelas florestadas. Esta realidade, junto com a existência de dous gigantes como ENCE e FINSA, dá lugar a que prevaleçam no mercado os preços impostos por estes oligopólios. Dá-se o caso, incluso, de que as práticas de empresas filiais como NORFOR, que fornece de madeira a ENCE, acabem por afogar a resistência à desapariçom de pequenas empresas familiares, que vivem do asserrio mas também da comercializaçom de madeira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Como conseqüência, temos um sector florestal caracterizado pola domináncia quase absoluta na produçom silvícola de madeiras para a desintegraçom, pola escassa capacidade e incidência de outros aproveitamentos, pola prática inexistência de umha silvicultura orientada à produçom de madeiras de qualidade, pola atomizaçom da propriedade e polo declínio da gadaria extensiva e a falta de povoamento como principal eiva para empreendermos outro tipo de aproveitamentos nos nossos montes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Nessas circunstáncias, coincidentes também em Portugal, nom é difícil que apareça o lume um ano si e outro também. As causas que explicam esta catástrofe son múltiplas. Neste ponto, convém diferenciar entre as causas que explicam que apareça o lume e aquelas outras que explicam que o lume se propague e arrasse periodicamente milheiros de hectares da nossa terra. Entre as primeiras, este ano tem-se falado muito sobre a existência de um perfil incendiário que se associaria com gente maior, de pouco nível cultural, geralmente isolada ou que nom conta com meios para fazer frente a umha situaçom de desestruturaçom social e espacial que, entre outras conseqüências, leva estas pessoas à confrontaçom com um espaço físico contraposto que tradicionalmente se tem concebido como óptimo. Também temos escuitado novamente as teses políticas, que baseiam na utilizaçom do lume como arma de ataque entre formaçons políticas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            E, finalmente, e entre as mais variadas casuísticas de proximidade, também salientaremos a hipótese que explicaria a grande quantidade de lumes que em certos anos se desencadeiam nos nossos montes como o resultado da acçom de umha rede ou trama, organizada em maior ou menor medida, que actuaria com motivaçons económicas e sociológicas. O seu objectivo seria desmoralizar a sociedade galega, extorquir os governos para perpetuar umha certa política florestal e que nada mude de sítio, e pôr no mercado umha quantidade superior de madeira que lhe permita abaratar custos e produzir muito mais do que em anos anteriores, afrontando possíveis vaivéns dos preços nos mercados internacionais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;            Em todo o caso, e independentemente de qual seja a causa principal destes lumes, o que si é certo é que existem umhas causas estruturais que dam lugar a que este problema adquira dimensons trágicas. Sem atacar esses factores estruturais estaremos a reproduzir umha política convencional, permissiva com unha realidade do nosso agro e os nossos montes que favorece as grandes empresas de desintegraçom da madeira e que fomenta ano tras ano a escenificaçom deste drama.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114048301619355008?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114048301619355008/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114048301619355008' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114048301619355008'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114048301619355008'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/02/pedro-alonso-bilogo-activista-da.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-22730924.post-114045437773608885</id><published>2006-02-20T08:55:00.000-08:00</published><updated>2006-05-03T10:33:54.116-07:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/Ugio.1.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/200/Ugio.1.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Ugio Caamanho Sam-Tisso, vizinho de Covas (Ames) é sócio da Fouce de Ouro. Moço sempre activo e comprometido na defesa do Pais, participe em numerosas iniciativas sociais e culturais, actualmente preso político, remite-nos este artigo a princípios do mês de novembro desde a prisom de Navalcarnero (Madrid). Tem publicado um diário na rede: &lt;a href="http://com-os-pes-na-terra.blogspot.com/"&gt;http://com-os-pes-na-terra.blogspot.com/&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(255,0,0)"&gt;Sem licença de obras&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;É já quase proverbial a maneira galega de intervir na política : nom intervindo. Tradicionalmente, deixando a cousa pública em maos do cacique que corresponda, como no nosso caso era Astray; na forma mais moderna e urbana, confiando nos políticos e olvidando-nos do assunto até dentro de quatro anos.&lt;br /&gt;E claro, assim nos vai e assim de vez em quando nos vemos obrigados a sonoros golpes na mesa, quando soltamos tanto a corrente que os poderosos começam a rir de nós sem pudor. Entom sim: LOU, Nunca Mais, guerra de Iraque. Entom saímos à rua, tratamos de colocar as cousas mais ou menos no seu sitio... e voltamos à casa.&lt;br /&gt;Com maior motivo agora, que a “mudança” atinge todas as ordens institucionais: nom há rasto de PP em Ames nem Briom, na Deputaçom da Corunha, na Xunta, no governo espanhol. Até que enfim!, pensamos e como já nos livramos dos fascistas após tanta luita, podemos retirar-nos satisfeitos e aguardar que os novos políticos façam o que devem e nos dem um respiro, a nós e ao País, após tantos anos de asfixia. Naturalmente sobram motivos para a satisfaçom: o inimigo foi tam etnocida como tenaz, e ademais hoje há políticos de obediência galega no poder, por primeira vez na História.&lt;br /&gt;Agora, por umha parte transcorreu tempo avondo para comprobar a muita escassa valia e vontade de reconstruçom nacional dumhas instituiçons, ao cabo, liderados por um partido espanholista; pola outra, devíamos ir fazendo-nos à ideia de que os pontos decissivos onde se livra a nossa sobrevivência colectiva nom estám nas maos dos governantes; estám nas nossas. De que serviria umha implementaçom rigorosa do Plano de Normalizaçom lingüística se à sociedade nom lhe importa-se o seu idioma? De que umha administraçom sensata dos recursos naturais, se os galegos nom estimam e cuidam os montes e rios? De que umha política laboral progressista se os trabalhadores nom se sindicam nem reclamam os seus direitos?&lt;br /&gt;As ferramentas de que dispom a Administraçom nom som omnipotentes, por fortuna, e nada podem contra as dinámicas sociais, quando estas som conscientes e organizadas. Também nom servem como substituto da energia social, se ausente, nunca umha política guvernamental poderá ocupar o lugar dum povo vivo e articulado por volta dumhas ilusions, uns desejos, umhas necessidades, nom será quem de chegar tam longe, de conseguir tantas cousas como ele. O resto, confiar no Estado e ver-se a um mesmo incapaz de fazer nada sem a assistência das instituçons, nom passa dum reflexo do sempiterno auto-ódio que nos corrói, um fetichismo que todo o vê impossível sem o apoio salvífico, paradoxalmente, do nosso inimigo. Quando deixaremos de pensar-nos tam impotentes, e de sobrevalorar tanto ao Estado?&lt;br /&gt;Porque nom se trata apenas de que José Fernández, Tourinho ou Zapatero nem queiram nem podam construir a Galiza que queremos. É que ademais o País que andamos a procurar é um País vivo, vivo no dia-a-dia, comprometido em projectos pequenos e grandes, transformando incansavelmente o seu próprio meio, transformando-se a si mesmo, indomável nem que seja plos próprios, muito menos por estranhos, organizando-se a si mesmo o seu lezer e o seu trabalho, sem aguardar nunca polas ordens dos governantes. Umha sociedade sá e activa, em suma, que intervém na política com a mesma naturalidade que na cultura ou no urbanismo, que controla com pulso firme aos políticos e, sempre que pode, ignora-os e constrói o futuro sem pedir licença de obras.&lt;br /&gt;Seria bem nom aguardar nada das instituiçons e sim muito das gentes, e por conseguinte começar desde já a erguer a Galiza que queremos e a destruir o sistema que nos opreme. Desde as nossas aldeias, desde o vale da Amaía, com projectos autogeridos que tornem desnecessárias as institutuiçons; com luitas directas e sem mediaçons contra os que ameaçam a nossa terra e empobrecem a nossa gente. Agir, em resumo, por nós próprios.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22730924-114045437773608885?l=opiniomdafouce.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/feeds/114045437773608885/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=22730924&amp;postID=114045437773608885' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114045437773608885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/22730924/posts/default/114045437773608885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://opiniomdafouce.blogspot.com/2006/02/ugio-caamanho-sam-tisso-vizinho-de.html' title=''/><author><name>Centro Social A Fouce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/14358022279081086009</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://photos1.blogger.com/blogger/731/1235/1600/logofora.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
